Postanowienie WSA w Lublinie z 31 stycznia 2024 r., III SA/Lu 2/24

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 31 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A. M. i K. M. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę K. M..

Skład

Sędzia WSA Anna Strzelec przewodniczący

Uzasadnienie

W rozpoznawanej sprawie A. M. i K. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego dotyczącego uchylania się od obowiązku szczepień ochronnych dziecka. Z treści postanowienia oraz z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że stroną postępowania i adresatem postanowienia organu był A. M..

W świetle powyższego, jedynym podmiotem mającym interes prawny w zaskarżeniu postanowienia organu w rozpoznawanej sprawie jest A. M.. Skarga została natomiast wniesiona zarówno przez niego, jak i przez K. M.. W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca K. M. nie była adresatem zaskarżonego postanowienia ani nie była stroną postępowania zakończonego tym postanowieniem, należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. W konsekwencji skargę wniesioną przez K. M. należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że odrzucenie dotyczy wyłącznie skargi wniesionej przez K. M., natomiast wobec skargi A. M. zostaną podjęte dalsze czynności procesowe.