Uzasadnienie
W dniu 30 marca 2005 r. W.P. prowadzący Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe pod firmą "[...]", reprezentowany przez adwokata A.W. wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w części uchylającą, w części utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2004 r. [...] w przedmiocie uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. i określenia kwoty długu celnego i podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie przez skarżącego terminowi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Dokonując wstępnego badania dopuszczalności skargi, stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga W.P. została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi, liczonemu od dnia doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia skarżącemu.
Zgodnie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zaskarżona przez W.P. decyzja z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] została skarżącemu doręczona w dniu 24 lutego 2005 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W myśl art. 144 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz.
60) organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez upoważnione osoby. Doręczenie stanowi czynność materialno-techniczną administracji wywołującą określone skutki prawne przez fakty. Potwierdzenie w myśl art. 152 § 1 Ordynacji podatkowej doręczenia pisma w formie pokwitowania ma znaczenie dowodowe przy ocenie daty rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonania określonych czynności takich jak na przykład wniesienie skargi do sądu administracyjnego; pokwitowanie stwarza domniemanie doręczenia (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2004 r., sygn. akt II SA 1669/03).
W aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy znajduje się pokwitowanie odbioru przez W.P. decyzji nr [...]. Skarżący W.P. własnoręcznym podpisem potwierdził odbiór wyżej wymienionej decyzji ze wskazaniem daty odbioru – 24 lutego 2005 r. Również pieczęć placówki oddawczej wymienia jako datę doręczenia przesyłki – 24 lutego 2005 r.
W ocenie Sądu zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu prawidłowo. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 26 marca 2005 r., jednakże z uwagi na to, że 26 marca 2005 r. przypadał na sobotę, zgodnie z art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej ostatnim dniem terminu na wniesienie skargi był następny dzień po dniach wolnych od pracy, tj. dzień 29 marca 2005 r.
Natomiast skargę na przedmiotową decyzję skarżący złożył w dniu 30 marca 2005 r. (w świetle art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej - data nadania przesyłki na poczcie z pieczęci pocztowej na kopercie, w której nadano skargę), zatem z uchybieniem terminowi do wniesienia skargi. Skarżący nie złożył jednocześnie ze skargą wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję, należy więc uznać, że w przedmiotowej sprawie skargę wniesiono po upływie terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Podnieść dodatkowo należy, że w przypadku odrzucenia skargi brak jest podstaw do rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Tymczasowy charakter rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania zaskarżonej decyzji, którego istnienie w obrocie prawnym jest zależne od wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji – wynika z brzmienia art. 61 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Zatem wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi, które jest orzeczeniem kończącym postępowanie w pierwszej instancji, czyni niemożliwym wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania zaskarżonego aktu i co za tym idzie rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.