Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie stwierdziło nieważność decyzji z [...] sierpnia 2016 r. wydanej przez Starostę Lubelskiego w przedmiocie wpisu w dokumencie prawa jazdy G. G. (skarżący) uprawnień do prowadzenia pojazdów prawa jazdy kat. AM. A1, A2, A, B1, B, B+E, C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E, T. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny ma charakter wyjątkowy i stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę strony skarżącej przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiązałyby się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy wskazana przez stronę szkoda ma w istocie znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy.
Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 298/14).
Mając powyższe na względzie uznać należy, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący nie uprawdopodobnił, iż zachodzi w stosunku do niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący ograniczył się do stwierdzenia, że jest zawodowym kierowcą, a pozbawienie go uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi określonej kategorii pozbawia go możliwości "zarobkowego utrzymania, a tym samym jawi się jako pozbawienie go podstawowych środków do egzystencji". Zauważyć należy, że twierdzenia te nie odnoszą się bezpośrednio do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a są jednym z argumentów przedstawionych na poparcie skargi.
Jednakże nawet jeśli uznać, że powyższe stanowi również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to w ocenie sądu skarżący nie uzasadnił go w sposób wystarczający. Uzasadnienie wniosku jest bardzo ogólnikowe, nie zawiera w szczególności żadnych danych odnoszących się do sytuacji majątkowej, czy stanu rodzinnego wnioskodawcy. Jedyny argument podniesiony we wniosku dotyczył pozbawienia skarżącego możliwości zarobkowania, związku z tym, że jest zawodowym kierowcą. Skarżący nie wyjaśnił jednak, jaki charakter ma wykonywana przez niego praca, jakie posiada kwalifikacje, wykształcenie oraz czy posiadanie przez niego uprawnień do kierowania pojazdami jest wymogiem koniecznym czy dodatkowym do wykonywania pracy.
Skarżący nie uprawdopodobnił, że nie ma możliwości podjęcia czy wykonywania innej pracy, w której nie będzie wymagane posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami. Nie uprawdopodobnił również, że utrata uprawnień pozbawi go możliwości utrzymania i pozbawi środków niezbędnych do egzystencji, jak podnosił w skardze. Wraz z wnioskiem nie przedłożył skarżący żadnych dokumentów źródłowych, które pozwoliłyby sądowi na ocenę sytuacji finansowej skarżącego. Bez wskazania jakichkolwiek argumentów, sąd nie jest w stanie zweryfikować, czy stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej wydania prawa jazdy dokonane zaskarżoną decyzją jest w stanie spowodować po stronie skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Należy zauważyć, że utrata uprawnień do kierowania pojazdami wiąże się z pewnymi uciążliwościami, jednakże są to normalne następstwa utraty tych uprawnień, które – same w sobie – nie wypełniają przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie sądu skarżący nie wykazał bezpośredniego związku pomiędzy utratą uprawnień do kierowania pojazdami a pozbawieniem go możliwości zarobkowania i pozbawienia podstawowych środków do egzystencji. Nie uprawdopodobnił, iż zachodzi w stosunku do niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.