Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] 2018 r. C. K. wniosła skargę na decyzję Inne w L. z dnia [...] 2018 r. w przedmiocie gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Skarga została podpisana przez W. K., określającą się jako pełnomocnik.
Postanowieniem z dnia 9 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Lu 227/18 odmówiono dopuszczenia W. K. do udziału w sprawie jako pełnomocnika C. K..
Do podpisania skargi wezwano skarżącą. Wezwano ją również do uiszczenia wpisu sądowego.
Zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącej w dniu 17 maja 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.26 akt sąd.).
W wyznaczonym terminie, skarga nie została podpisana przez C. K., nie został też opłacony wpis sądowy.
Sąd zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; dalej jako "p.p.s.a."), koniecznym wymogiem każdego pisma procesowego, w tym skargi, jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Według art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na jej podpisaniu oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, zostało doręczone skarżącej w sposób prawem przewidziany, w dniu 17 maja 2018 r. (przesyłkę odebrała W. K. – dorosły domownik skarżącej). Wyznaczony 7 - dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie dnia 24 maja 2018 r.
Należy wyjaśnić, że pełnomocnictwo z dnia 18 marca 2013 r. (k. 19 akt adm.) nie upoważniało W. K. do występowania przed sądem administracyjnym w imieniu C. K..
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.