Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżona decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 182 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. nr 90, poz. 557 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania P. F. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu podano, że organ pierwszej instancji cofnął P. F. prawo jazdy kategorii BA z uzasadnieniem, iż został on skazany wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia [...] ([...]) za przestępstwo popełnione w dniu [...] 2003 r., w którym to wyroku sąd orzekł zakaz kierowania przez niego pojazdami mechanicznymi na okres 12 miesięcy.
W odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej P. F. stwierdził, że prawo jazdy zostało mu zatrzymane w dniu [...] 2003 r. i od tej chwili znajdowało się w Prokuraturze Rejonowej, więc nie jest możliwe, aby dopiero [...] 2005 r. zostało przesłane do organu pierwszej instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z art. 182 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu.
Z przytoczonego przepisu Kodeksu karnego wykonawczego wynika obowiązek organu pierwszej instancji cofnięcia stronie uprawnienia do kierowania pojazdami w okresie oznaczonym w wyroku sądu. P. F. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia [...] 2005 r. ([...]) m.in. na karę zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 12 miesięcy. W postanowieniu z dnia [...] 2005 r. sąd ten zaliczył na poczet orzeczonego wobec strony środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym okres zatrzymania jej prawa jazdy od dnia [...] 2003 r. do dnia [...] 2004 r.
Właściwy organ administracji publicznej ma ustawowy obowiązek wykonania każdego prawomocnego wyroku sądu, jeżeli orzeczono w nim zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Organ pierwszej instancji prawidłowo obliczył okres kary zakazu prowadzenia pojazdów przez stronę, wynikający z powyższego wyroku sądowego.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] P. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, kwestionując ustalenia dotyczące okoliczności przestępstwa, do którego odnoszą się wyroki Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja wydana została w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa.
Na wstępie rozważań należy zwrócić uwagę na fakt, że stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zgodności z prawem indywidualnych aktów administracyjnych.
Sądy administracyjne nie są natomiast uprawnione do kontrolowania wyroków sądów powszechnych, jakimi są: wyrok Sądu Rejonowego IV Wydział Karny z dnia [...] 2005 r. (sygn. IV K [...]) i wyrok Sądu Okręgowego V Wydział Karny z dnia [...] 2006 r. (sygn. V Ka [...]) wydane w sprawie P. F. W niniejszym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie kontrolował zatem prawidłowości wyroków Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego oraz postępowania karnego przed tymi sądami - kwestionowanych przez skarżącego w skardze i pismach procesowych z dnia [...] 2006 r. i [...] 2006 r., lecz poddał ocenie pod względem zgodności z prawem zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...]. Granice kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny w Lublinie wyznacza postępowanie administracyjne, w którym wydano wyżej wymienioną decyzję, dotyczącą cofnięcia P. F. prawa jazdy kategorii BA.
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2006 r. nr [...], którą cofnięto skarżącemu P. F. prawo jazdy kategorii BA nr [...] na okres 12 miesięcy od dnia [...] września 2003 r. do dnia [...] września 2004 r.
Podstawą prawną powyższego rozstrzygnięcia administracyjnego jest art. 182 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. nr 90, poz. 557 ze zm.), zgodnie z którego § 1 – w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego (...). Stosownie zaś do art. 182 § 2 cyt. ustawy – organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu.
Ze zredagowania powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że zawsze gdy sąd powszechny wyda orzeczenie o zakazie prowadzenia przez skazanego pojazdów – wyrok taki jest przesyłany odpowiedniemu organowi administracji publicznej, który następnie ma obowiązek wydać decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do prowadzenia pojazdów.
Tak też było w niniejszym przypadku. W stosunku do P. F. Sąd Rejonowy wydał w dniu [...] 2005 r. wyrok uznający go za winnego zarzucanego mu czynu i orzekający na podstawie art. 42 § 2 k.k. wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres roku (sygn. [...]). Wyrok ów został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia [...] 2006 r. (sygn. V Ka [...]).
W związku z powyższym Sąd Rejonowy przesłał orzeczenie o zakazie prowadzenia pojazdów Prezydentowi Miasta, który w myśl art. 182 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego zobowiązany był wydać decyzję administracyjną o cofnięciu P. F. prawa jazdy na okres 1 roku.
Wydając decyzję z dnia [...] nr [...] organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 182 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego. Zatem zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy.
Z powyższych względów, nie znajdując w poddanej badaniom decyzji organu administracyjnego naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji.