Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem zastępczym z dnia [...] kwietnia 2010 r., wydanym na mocy art. 85 a/ ustawy o samorządzie powiatowym, Wojewoda stwierdził wygaśniecie mandatu radnego Rady Powiatu w B. J.P.
W uzasadnieniu Wojewoda podał, iż wobec radnego J. P. został wydany prawomocny wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne w sprawie popełnienia przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia publicznego z art. 207 § 1 Kodeksu karnego.
Przedmiotowy wyrok uprawomocnił się w dniu [...] lipca 2009 r.
Zgodnie z art. 190 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1547, ze zm.), osoby wobec których wydano prawomocny wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne, nie mają prawa wybieralności - biernego prawa wyborczego. Utrata prawa wybieralności lub brak tego prawa w dniu wyborów jest przesłanką wygaśnięcia mandatu radnego.
Wygaśnięcie mandatu radnego stwierdza rada powiatu najpóźniej w 3 miesiące od wystąpienia przyczyny wygaśnięcia mandatu (art. 190 ust. 2 powołanej ustawy).
Uchwała stwierdzająca wygaśnięcie mandatu radnego ma charakter deklaratoryjny, ponieważ wygaśnięcie mandatu następuje z mocy prawa, wskutek zaistnienia jednej z przesłanek z art. 190 ust. 1 ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 23 października 2000 r. (sygn. OPS 13/00 wokanda 2001/3/29) podkreślił, iż brak takiej uchwały powoduje, iż ustawowe konsekwencje prawomocnego skazania za przestępstwo umyślne pozostają w zawieszeniu. Dopiero uchwała o wygaśnięciu mandatu pozwala zrealizować wolę ustawodawcy. Spełnia ona funkcję porządkującą, autorytatywnie wyjaśnia sytuację prawną radnego i przez to służy ochronie interesów zarówno radnego, jak i rady.
W niniejszej sprawie Rada Powiatu w B. nie wypełniła obowiązku podjęcia uchwały w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego J. P..
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 85 a ustawy o samorządzie powiatowym, wezwano Radę Powiatu w B. do podjęcia uchwały w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego J. P. w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania.
Wezwanie zostało doręczone w dniu [...]marca 2010 r.
Bezskuteczny upływ 30-dniowego terminu uzasadniał wydanie zarządzenia zastępczego stwierdzającego wygaśnięcie mandatu radnego.
W skardze sądowej J. P. zarzucił niewłaściwe zastosowanie przez organ przepisu art. 190 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatu i sejmików województw.
Skarżący stwierdził, że w/w przepis odbiera prawo wybieralności osobom wobec których wydano prawomocny wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne w sprawie popełnienia przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia publicznego. Skarżący dalej argumentował, iż zapadł wprawdzie wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne, ale był on wynikiem udanego postępowania mediacyjnego. W toku tego postępowania doszło do wyjaśnienia wszelkich nieporozumień i niesnasek pomiędzy skarżącym a jego żoną.
Dlatego też wysoce niestosowne jest traktowanie powyższego wyroku w kategoriach skazania za przestępstwo umyślne, gdyż takowe miejsca nie miało.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie.
Sąd zważył, co następuje
Skarga nie jest usprawiedliwiona. Z akt sprawy wynika, że J. P. został oskarżony o popełnienie umyślnego przestępstwa określonego w art. 207 § 1 Kodeksu karnego. Jest to przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] czerwca 2009 r. sygn. akt VI K – [...] postępowanie karne wobec J. P. warunkowo umorzono.
Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu [...] lipca 2009 r.
Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. – Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1547 ze zm.), prawa wybieralności nie mają osoby wobec których wydano prawomocny wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne w sprawie popełnienia przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia publicznego.
Wygaśnięcie mandatu radnego następuje wskutek utraty prawa wybieralności lub braku tego prawa w dniu wyboru (art. 190 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy).
W tej sytuacji rzeczą Rady Powiatu w B. było podjąć uchwałę stwierdzającą wygaśnięcie mandatu radnego J. P. Taki obowiązek wynikał z dyspozycji art. 190 ust. 2 w/w ustawy. Powyższy przepis stanowi, że wygaśnięcie mandatu radnego w przypadkach określonych w ust. 1 stwierdza rada w drodze uchwały najpóźniej w 3 miesiące od wystąpienia przyczyny wygaśnięcia mandatu.
Tego obowiązku Rada Powiatu w B. nie wykonała.
W dniu [...] marca 2010 r. organ nadzoru wezwał ją do podjęcia uchwały stwierdzającej wygaśniecie mandatu J. S. w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania.
Wezwanie to – jak wynika z akt sprawy - okazało się bezskuteczne.
W takim przypadku w grę wchodził art. 85 a/ ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), obligujący Wojewodę do wydania zarządzenia zastępczego, stwierdzającego wygaśnięcie mandatu radnego J. P. Jak wyżej wykazano obowiązek wygaśnięcia mandatu radnego J. P. obciążał w pierwszej kolejności Radę Powiatu W B., w dalszej zaś Wojewodę. Zatem skarżone zarządzenie Wojewody jest uzasadnione, czego nie można powiedzieć o zarzutach stawianych przez skarżącego, który bezpodstawnie uważa, iż niewłaściwie zastosowano art. 190 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatu i sejmików województw.
Mając powyższe na uwadze skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.