Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie M. G. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem skargi, a tym samym wniosku skarżącej jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Puławach, uznające za bezzasadne zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego w przedmiocie uchylania się od obowiązkowych szczepień ochronnych dziecka. Postanowienie zawiera negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, nie nakłada jednak na zobowiązaną nowych obowiązków, a zatem nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze jej praw czy obowiązków. Akt wyrażający stanowisko wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym nie wywołuje skutków materialno-prawnych.
W literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i podlegają wykonaniu. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 425; postanowienie NSA z 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II GZ 306/15). Podkreślić należy, że nie kwalifikuje się do wykonania akt administracyjny nieprzyznający uprawnień lub nienakładający obowiązków, które wymagałyby wykonania.
W ocenie sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wydanego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem postanowienie to jest rozstrzygnięciem nienadającym się do wykonania.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.