Postanowienie WSA w Lublinie z 18 czerwca 2015 r., III SA/Lu 237/15

Rozpoznanie

w dniu 18 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. E. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata

Sprawa

w sprawie ze skargi G. E. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: przyznać G. E. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Sentencja

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz

Uzasadnienie

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 kwietnia 2015 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zgodnie z jej żądaniem zawartym w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 21 kwietnia 2015 r. Kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 10 czerwca 2015 r., złożonym na urzędowym formularzu skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.

Ponieważ skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 kwietnia 2015 r.), do rozpoznania pozostaje jedynie wniosek o ustanowienie adwokata. Do strony uprzednio zwolnionej od kosztów sądowych, ubiegającej się o ustanowienie adwokata, będzie miał zastosowanie przepis art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., dotyczący przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając na uwadze aktualną sytuację materialną i rodzinną skarżącej, przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 10 czerwca 2015 r. stwierdzić należy, że wniosek o ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, córką i niepełnoletnią wnuczką. W skład majątku skarżącej wchodzi dom o pow. [...] m2 oraz nieruchomość rolna o pow. [...] ha fiz., tj. [...] ha przel. Skarżąca i jej rodzina nie posiadają innych nieruchomości, jak również żadnych zasobów finansowych. Córka skarżącej osiąga dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł netto. Dochód z gospodarstwa rolnego skarżącej obliczony na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 ze zm.) w związku obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 23 września 2014 r. (MP z 2014 r., poz. 827) wynosi [...] zł miesięcznie ([...] ha przel. x 2.869 zł /przeciętny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2013 r./ = [...] zł rocznie: 12 miesięcy = [...] zł). Łączny miesięczny dochód rodziny wynosi zatem [...] zł ([...] zł + [...] zł), co w przeliczeniu na osobę w rodzinie stanowi kwotę [...] zł. Oceniając możliwości płatnicze skarżącej referendarz sądowy wziął również pod uwagę okoliczności podnoszone przez skarżącą w poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy, odnoszące się do ponoszonych wydatków na leczenie w związku ze stanem zdrowia skarżącej i jej męża.

W świetle powyższych okoliczności (niski dochód całej rodziny, brak zasobów finansowych, brak wolnych środków pieniężnych po opłaceniu koniecznych kosztów utrzymania, wydatki na leczenie schorzeń skarżącej i jej męża), uznać należy, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia należnego adwokatowi za prowadzenie sprawy.

Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.