Postanowienie WSA w Lublinie z 31 lipca 2020 r., III SA/Lu 237/20

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 31 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi M. S. na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...] listopada 2017 r., Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na obciążenie nieruchomości ograniczonym prawem rzeczowym postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Ewa Ibrom przewodniczący

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuci skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

M. S. (dalej jako "skarżący") w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zaskarżył uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w N. z dnia [...] listopada 2017 r. w sprawie wyrażenia zgody na obciążenie nieruchomości oznaczonej nr [...] ograniczonym prawem rzeczowym polegającym na ustanowienie służebności przejazdu dla każdorazowego właściciela działki nr [...], działki położone w obrębie [...] – M. N..

W odpowiedzi na skargę Gmina N. reprezentowana przez Burmistrza N. wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2020, poz. 713), dalej jako "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Z powyższego unormowania wyraźnie wynika, że legitymację do zaskarżenia uchwały rady gminy ma każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej.

Interes prawny musi wynikać z przepisu prawa materialnego. Musi to być taki przepis, z którego dla danego podmiotu wynikają prawa lub obowiązki pozostające w związku z konkretnym rozstrzygnięciem. Innymi słowy, interes prawny będzie posiadał taki podmiot, któremu obowiązujące przepisy przyznają określone uprawnienia lub nakładają na podmiot wymierne obowiązki. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz dla którego z przepisu prawa nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. Podmiot taki nie posiada zatem uprawnień lub obowiązków chronionych przepisami prawa.

W przeciwieństwie do postępowania prowadzonego na podstawie kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, stroną postępowania toczącego się na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Skarga wnoszona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym nie ma charakteru actio popularis - nie jest skargą wnoszoną w interesie publicznym.

Nie wystarczy zatem samo powołanie się na przysługujący skarżącemu interes prawny lub wykazanie ewentualnych sprzeczności z prawem zaskarżonej uchwały. Konieczne jest wykazanie, jakie konkretne prawa lub uprawnienia danego podmiotu zostały naruszone. W orzecznictwie podkreśla się, że potencjonalne zagrożenie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia nie stwarza legitymacji skargowej na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g.

W skardze skarżący nie wykazał, że posiada interes prawny w zaskarżeniu uchwały, której przedmiotem jest wyrażenie zgody na obciążenie nieruchomości oznaczonej nr [...] wchodzącej w zasób komunalny Gminy N. ograniczonym prawem rzeczowym polegającym na ustanowienie służebności przejazdu dla każdorazowego właściciela działki nr [...]. Skarżący nie jest jednak właścicielem żadnej z wyżej wymienionych działek. Z obszernej skargi oraz pisma skarżącego z dnia [...] maja 2020 r. wynika, że skarżący jest aktywnie zaangażowany w działalność społeczną, która jest wyrazem troski skarżącego o "Uzdrowisko N.". Wskazuje to w istocie na interes faktyczny skarżącego, a nie prawny. Skarżący nie wykazał, że przepisy zaskarżonej uchwały naruszały jego konkretne uprawnienie lub obowiązki.

Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 p.p.s.a.