Uzasadnienie
Skarżąca A. Transport Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2017 r., w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 czerwca 2017 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, to jest odpisu pełnego z KRS albo informacji odpowiadającej odpisowi z rejestru przedsiębiorców aktualnego na dzień sporządzenia skargi, to jest na dzień 26 maja 2017 r. – w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto wezwano stronę do złożenia aktualnego na dzień sporządzenia skargi pełnomocnictwa procesowego do działania w jej imieniu A. K. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – pod rygorem pominięcia czynności dokonanych w sprawie przez pełnomocnika oraz pominięcia udziału pełnomocnika w dalszym postępowaniu.
Wezwanie to zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 7 lipca 2017 r. (k. 19 akt sądowych). Pomimo wezwania skarżąca Spółka nie złożyła dokumentu określającego podmioty umocowane do jej reprezentacji, jak również nie złożyła pełnomocnictwa procesowego do działania A. K. w jej imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że powinna spełniać warunki przewidziane dla wszystkich pism składanych w postępowaniu sądowym, w tym także wymogi określone w art. 29 p.p.s.a., który stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Skarga w sprawie niniejszej wniesiona została przez osobę prawną (spółkę kapitałową), jednakże wraz z jej wniesieniem nie przedstawiono dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby wskazywanej jako organ Spółki (jednoosobowo jej Prezes Zarządu), do jej reprezentacji w chwili wniesienia skargi. Obowiązek określony w art. 29 p.p.s.a. stanowi czynność procesową osoby występującej w imieniu strony postępowania sądowoadministracyjnego, którego realizacja uzależniona jest od aktywności procesowej tego podmiotu. Bez znaczenia dla oceny zadośćuczynienia temu obowiązkowi jest zawartość akt administracyjnych przesyłanych do sądu wraz ze skargą przez organ. Dokument wykazujący umocowanie powinien bowiem obrazować stan aktualny. Dlatego też brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie.
Według zaś powołanego już art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając zatem na uwadze to, że strona skarżąca w niniejszej sprawie nie wykonała wezwania Sądu z dnia 27 czerwca 2017 r., a więc nie usunęła braków formalnych skargi, gdyż nie złożyła dokumentu w postaci pełnego odpisu z KRS, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. – obowiązany był odrzucić skargę, o czym orzekł w postanowieniu.