Uzasadnienie
T. T. Spółka [...] z siedzibą w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej.
Pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. skarżąca cofnęła skargę.
Na wstępie zauważyć należy, że w treści pisma z 4 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że cofa skargę kasacyjną w sprawie III SA/Lu 249/16. Powyższe uznać należało za oczywistą omyłkę pisarską. W sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Lu 249/16 nie odbyła się jeszcze rozprawa przed WSA w Lublinie, a wniesionym w sprawie środkiem prawnym pozostawała skarga na decyzję administracyjną. W konsekwencji też przyjąć należało, że przedmiotem oświadczenia pełnomocnika skarżącej pozostawało cofnięcie skargi, a nie cofnięcie skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej także jako P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, bowiem nie zachodzą negatywne przesłanki dopuszczalności cofnięcia skargi określone w powołanym wyżej przepisie.
Biorąc pod uwagę także treść art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., według którego Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.