Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. M. G. zwrócił się do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej do Spraw Studentów i Doktorantów K. U. L. J. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej z dnia [...] czerwca 2003 r. w sprawie [...].
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. Prorektor ds. Dydaktyki i Wychowania K. U. L. J. P. poinformował M. G. pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu i wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na brak po stronie wnioskodawcy statusu studenta.
Po rozpatrzeniu wniosku M. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prorektor ds. Studenckich K. U. L. J. P. postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. uchylił postanowienie Prorektora ds. Dydaktyki i Wychowania z dnia [...] sierpnia 2012 r. i przekazał sprawę według właściwości Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej K. U. L. J. P. Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r., sygn. akt [...] Przewodnicząca Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej do Spraw Studentów i Doktorantów K. U. L. J. P. odmówiła przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. M. G. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna do Spraw Studentów i Doktorantów utrzymała w mocy postanowienie z dnia [...] października 2012 r.
W piśmie z dnia [...] stycznia 3013 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Przewodniczącej Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej do Spraw Studentów i Doktorantów K. U. L. J. P. z dnia [...] października 2012 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako przedwczesnej, ewentualnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Skarga w rozpoznawanej sprawie dotyczy postanowienia Przewodniczącej Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej do Spraw Studentów i Doktorantów K. U. L. J. P. z dnia [...] października 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego.
Zagadnienie odpowiedzialności dyscyplinarnej studentów uregulowane jest w rozdziale 6 działu IV ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572).
Z art. 217 ust. 7 ustawy wynika, że wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego mogą wnieść osoba ukarana lub rzecznik dyscyplinarny do spraw studentów w terminie trzydziestu dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie uzasadniającej wznowienie.
Szczegółowe zasady postępowania wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego określa wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 224 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 6 grudnia 2006 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego wobec studentów (Dz. U. Nr 236, poz. 1707), dalej: rozporządzenie.
Zgodnie z § 35 ust. 1 rozporządzenia o wznowieniu postępowania dyscyplinarnego orzeka na posiedzeniu niejawnym komisja dyscyplinarna, która wydała orzeczenie kończące postępowanie, w innym składzie.
Stosownie do treści § 33 rozporządzenia do postępowania przed odwoławczą komisją dyscyplinarną w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed komisją dyscyplinarną.
W myśl § 29 ust. 1 rozporządzenia przewodniczący odwoławczej komisji dyscyplinarnej, w drodze postanowienia, odrzuca odwołanie w razie wniesienia go po upływie terminu przewidzianego w § 27 ust. 2 albo przez osobę nieuprawnioną. Przewodniczący odwoławczej komisji dyscyplinarnej, na wniosek strony, może przywrócić uchybiony termin do wniesienia odwołania, jeśli uprawdopodobni ona, że uchybienie nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych (ust. 2). Z § 29 ust. 3 rozporządzenia wynika, że wniosek o przywrócenie terminu składa się wraz z odwołaniem za pośrednictwem komisji dyscyplinarnej, która wydała zaskarżone orzeczenie, w terminie 7 dni od dnia ustania przeszkody. Przepis § 29 ust. 4 stanowi, że na postanowienie o odrzuceniu odwołania lub odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania przysługuje zażalenie do odwoławczej komisji dyscyplinarnej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że na postanowienie Przewodniczącej Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej do Spraw Studentów i Doktorantów K. U. L. J. P. z dnia [...] października 2012 r. przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia.
Skarga do sądu administracyjnego, złożona bezpośrednio od orzeczenia wydanego przez organ administracyjny pierwszej instancji jest niedopuszczalna niezależnie od tego czy strona wyczerpała, czy też nie, przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Bk 721/07).
Skargę M. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe postanowienie Przewodniczącej Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej do Spraw Studentów i Doktorantów K. U. L. J. P. z dnia [...] października 2012 r. uznać zatem należało za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na marginesie zauważyć należy, w postanowieniu z dnia [...] października 2012 r. błędnie pouczono skarżącego o przysługującym środku zaskarżenia w postaci skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.