Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zaznaczając w nim, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z unormowaniem art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i trojgiem niepełnoletnich dzieci. W skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2, zakupione na kredyt, którego miesięczna rata wynosi [...] zł. Rodzina utrzymuje się z dochodu w łącznej kwocie [...] zł netto ([...] zł dochód osiągany przez skarżącego plus wynagrodzenie za pracę żony w kwocie [...] zł). W uzasadnieniu wniosku skarżący wykazał, że uzyskiwane dochody w całości są przeznaczane na koszty związane z utrzymaniem koniecznym rodziny (spłatę kredytu mieszkaniowego, koszty utrzymania mieszkania, bieżące utrzymanie).
W świetle powyższych okoliczności (brak majątku nieruchomego mogącego służyć pozyskaniu środków finansowych na poniesienie kosztów postępowania, brak zasobów finansowych, niski dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie /[...] zł/, brak wolnych środków pieniężnych po opłaceniu niezbędnych wydatków na utrzymanie rodziny) stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w przedmiotowej w sprawie.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.