Uzasadnienie
W. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 maja 2017 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego.
Zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zostało wysłane na adres pełnomocnika skarżącego podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania, adresat nie podjął przesyłki. W związku z tym wezwanie przyjęto do akt ze skutkiem doręczenia na dzień 15 września 2017 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu nie uiszczono wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2017 r. Wezwanie zostało wysłane pełnomocnikowi skarżącego. Przesyłka pocztowa, pomimo dwukrotnego jej awizowania, nie została odebrana przez adresata. W tej sytuacji, zgodnie z procedurą określoną w art. 73 p.p.s.a., pismo zostało zwrócone do akt sprawy i przyjęte ze skutkiem doręczenia na dzień 15 września 2017 r. W tym dniu zaczął biec 7-dniowy termin do uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi.
Termin uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie dnia 22 września 2017 r.
W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.