Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2011 r. Powiat J. wniósł skargę na informację Urzędu Marszałkowskiego Województwa (powinno być: Zarządu Województwa) z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...], w przedmiocie uznania złożonego protestu za niezasadny.
W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że jako beneficjent złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą: "Poprawa jakości istniejących obiektów dydaktycznych, społeczno-edukacyjnych, kształcenia praktycznego oraz sportowych w J. L., będących własnością Powiatu J.", w odpowiedzi na konkurs ogłoszony przez Zarząd Województwa w ramach Osi Priorytetowej VIII - Infrastruktura społeczna RPO WL na lata 2007-2013.
Pismem Urzędu Marszałkowskiego z dnia [...] lutego 2010 r. Starosta J. został poinformowany, że decyzją Zarządu Województwa przedmiotowy projekt nie otrzymał dofinansowania z powodu wyczerpania dostępnej alokacji i został umieszczony na liście rezerwowej. W odpowiedzi na odwołanie Powiatu J. z dnia [...] marca 2010 r., Urząd Marszałkowski pismem z dnia [...] marca 2010 r. poinformował beneficjenta o braku możliwości wniesienia odwołania.
Wskutek skargi Powiatu do sądu administracyjnego, sprawa stała się przedmiotem kontroli sądów administracyjnych, zakończonej prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 15 lutego 2011 r. (sygn. akt: II GSK 73/11), w efekcie której kwestia protestu wróciła do Zarządu Województwa celem ponownego rozpatrzenia.
W zaskarżonym w niniejszej sprawie rozstrzygnięciu z dnia [...] maja 2011 r. Zarząd Województwa podtrzymał swoje pierwotne stanowisko i uznał za bezzasadne odwołania Zarządu Powiatu.
W skardze do sądu Powiat J. kwestionuje prawidłowość oceny projektu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, ze zm.) po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, (...) wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.).
Warunki formalne skargi określa ust. 2 cytowanego artykułu. W świetle tego przepisu skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej. Skarga podlega opłacie sądowej.
W orzecznictwie podkreśla się, że wniosek o dofinansowanie, informacja w przedmiocie oceny projektu oraz informacja o wynikach procedury odwoławczej powinny być złożone co do zasady w oryginale, z tym zastrzeżeniem, że wniosek o dofinansowanie może być wygenerowany elektronicznie i opatrzony podpisem (zob. postanowienie NSA z 30 września 2010 r. sygn. akt: II GSK 1051/10; LEX nr 621208).
W badanej sprawie skarga wniesiona przez stronę skarżącą nie odpowiada powyższym wymogom formalnym.
Do skargi wniesionej do sądu zostały dołączone odpisy dokumentów w postaci: wniosku o dofinansowanie projektu wraz z wymaganymi załącznikami, a także poprawek i aneksów do tych dokumentów; korespondencji w sprawie usunięcia błędów i braków wniosku (pismo Urzędu Marszałkowskiego z [...] września 2009 r. i pismo Powiatu J. z [...] września 2009 r.); dokumentów dotyczących oceny wniosku, w tym pisma Urzędu Marszałkowskiego z [...] października 2009 r. informującego o skierowaniu projektu do oceny merytorycznej oraz kart oceny; odwołania Powiatu J. z [...] marca 2010 r.; pisma Urzędu Marszałkowskiego z [...] marca 2010 r. i z [...] sierpnia 2010 r.; pisma z dnia [...] maja 2011 r. informującego o rozstrzygnięciu protestu.
Analizując załączniki do skargi należy stwierdzić brak jednego z podstawowych dokumentów w sprawie, tzn. pisma Urzędu Marszałkowskiego (w istocie podmiotem kierującym pismo powinien być organ, a nie urząd, a zatem – Zarząd Województwa) z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...], informującego, że przedmiotowy projekt nie otrzymał dofinansowania z powodu wyczerpania dostępnej alokacji i został umieszczony na liście rezerwowej. Pismo to stanowi informację w przedmiocie oceny projektu w rozumieniu art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a zatem jest jednym z podstawowych dokumentów w zakresie przebiegu procedury konkursowej. Brak załączenia takiego dokumentu do skargi czyni ją niekompletną. W świetle art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
Należy zwrócić uwagę, że strona skarżąca w skardze do sądu wniosła o dopuszczenie w poczet dowodów akt sprawy tutejszego Sądu o sygn. akt I SA/Lu 633/10, jednakże bez sprecyzowania, jakie dokumenty zawarte w tych aktach miałyby znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Na podstawie analizy akt sądowych o wskazanej sygnaturze Sąd z urzędu ustalił, że w aktach tych znajduje się przedmiotowe pismo z dnia [...] lutego 2010 r. Trudno jednak uznać, że enigmatyczne powołanie się na akta sądowe w sprawie dotyczącej tego samego projektu stanowi wypełnienie obowiązku dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji w sprawie, w rozumieniu art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Należy przy tym zauważyć, że przedmiotowe pismo zostało złożone do akt sprawy I SA/Lu 633/10 w postaci kserokopii, nic zatem nie stało na przeszkodzie, aby przy zachowaniu należytej staranności, do skargi wniesionej w niniejszej sprawie dołączyć kluczowe dla sprawy pismo informujące o wynikach oceny projektu.
Trzeba przy tym podkreślić, że niedołączenie do skargi dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 ustawy nie może być usunięte poprzez wezwanie strony do uzupełnienia braków skargi, ponieważ w przepisie art. 30c ust. 2 ustawy ustawodawca zawarł odmienną regulację w porównaniu do art. 49 § 1 p.p.s.a., w świetle której braki w zakresie kompletności dokumentacji nie są brakami formalnymi skargi w rozumieniu art. 57 § 1 p.p.s.a. i dlatego nie podlegają usunięciu (uzupełnieniu) w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Szczególny rygoryzm co do wymogów formalnych skargi do sądu administracyjnego w tego typu sprawach jak badana jest podyktowany ich szczególnym charakterem. Z uwagi na konieczność sprawnego prowadzenia procedur związanych z dofinansowaniem projektów z funduszy Unii Europejskiej ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przewiduje bardzo krótkie terminy na przeprowadzenie poszczególnych etapów postępowania kontrolnego, w tym przed sądem administracyjnym. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym wyżej wyroku z 30 września 2010 r., uregulowanie polegające na nałożeniu na stronę obowiązku przedstawienia sądowi kompletnej dokumentacji wraz ze skargą jest koniecznością, bowiem 30 dniowy termin na rozpatrzenie skargi w zasadzie wyklucza możliwość korespondencji ze stroną i co za tym idzie uzupełnianie braków.
Sąd zwrócił także uwagę, że zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz informacją o wynikach procedury odwoławczej, nie powinno stanowić trudności, bowiem dokumenty te powinny znajdować się w posiadaniu strony. Strona otrzymuje pochodzące od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedur ocennych, powinna także posiadać swoje egzemplarze wniesionych środków odwoławczych (kopie, drugie egzemplarze), kopie załączników dołączonych do wniosku oraz swój egzemplarz wniosku.
Charakter postępowania w badanej sprawie wymaga zatem szczególnej staranności ze strony skarżącego i rygorystycznego podejścia do wymogów formalnych skargi ze strony sądu.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd postanowił jak w sentencji.