Uzasadnienie
Skarżąca, po wydaniu przez tutejszy Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Uzasadniając żądanie wskazała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie posiada jakiegokolwiek majątku, a jej jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek okresowy w wysokości 271,00 zł. Zasiłek został przyznany decyzją z dnia 13 listopada 2013 r. (jej odpis został złożony do akt sprawy) i wynika z niej, iż wydana została w oparciu o ustalenia wywiadu środowiskowego, w którym stwierdzono, że skarżąca nie posiada żadnego dochodu. Jednocześnie skarżąca wyjaśniła, że obecnie zamieszkuje w pomieszczeniu przy budynku gospodarczym, należącym do dzieci zmarłego brata.
Referendarz sądowy zważył, co następuje.
Wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powyższe w ocenie referendarza sądowego zostało wykazane. Przede wszystkim okoliczność braku jakiegokolwiek źródła dochodu i utrzymywanie się wyłącznie z zasiłków przyznawanych przez organ pomocy społecznej przemawia za uwzględnieniem żądania wniosku. Skarżąca nie ma nadto rodziny, która mogłaby ją wesprzeć finansowo, ani majątku, z którego mogłaby pozyskać środki na opłacenie kosztów dalszego postępowania w niniejszej sprawie.
Zapadłe orzeczenie oznacza, że skarżąca została w niniejszym postępowaniu sądowym zwolniona od kosztów sądowych, jak również przyznano jej radcę prawnego, bez obowiązku ponoszenia przez nią kosztów zastępstwa procesowego. Radca prawny zostanie wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Lublinie.
Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.