Uzasadnienie
W złożonej skardze skarżący zwrócił się m.in. z wnioskiem o zwolnienie od kosztów wpisu sądowego od skargi. Następnie skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, że nie posiada już gospodarstwa rolnego, ponieważ swój udział w tym gospodarstwie przepisał na syna. Nie otrzymuje również wcześniejszej emerytury rolniczej. Utrzymuje się z pracy dorywczej przy pracach rolniczych. Ponadto podkreślił, że jest osobą nieporadną i w sprawach administracyjnych korzysta z pomocy osób trzecich. W dalszej części urzędowego formularza skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, ani stałych dochodów. Jest osobą zadłużoną z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na kwotę [...] zł, które zostało rozłożone na raty po [...] zł (decyzja ZUS z [...] r. (k-10 akt sąd.). We wniosku o prawo pomocy zawartym w skardze skarżący podał, że zamieszkuje u siostry.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze przedstawioną przez skarżącego w urzędowym formularzu "PPF" i wynikającą z akt sprawy jego sytuację materialną stwierdzić należy, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie posiada majątku, ani stałego zatrudnienia, jak również nie otrzymuje żadnego świadczenia emerytalnego, bądź rentowego. Źródłem jego utrzymania są prace dorywcze w rolnictwie. Przytoczone okoliczności prowadzą do wniosku, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.