Uzasadnienie
Skarżąca łącznie ze skargą złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy zaznaczając w nim, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca przedłożyła dokumenty źródłowe i dodatkowe oświadczenie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
W oparciu o przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentach sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że żądanie przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwojgiem uczących się dzieci. Skarżący wykazała, iż nie posiada żadnego majątku nieruchomego, żadnych zasobów pieniężnych jak również przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wyjaśniła, że nie posiada własnego mieszkania, zamieszkuje wraz z dziećmi w wynajętym mieszkaniu, na dowód czego przedłożyła kserokopię umowy najmu mieszkania z [...] oraz oświadczenie właściciela mieszkania z [...]. Skarżąca utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł brutto, tj. – [...] zł netto (według zaświadczenia zakładu pracy z [...]).
Ponadto na dochód rodziny składa się wynagrodzenie za pracę starszego syna w kwocie [...] zł brutto (przy czym z zaświadczenia zakładu pracy z [...] nie wynika kwota dochodu netto) oraz alimenty otrzymywane przez młodszego syna w kwocie [...] zł (co wynika z wniosków o przyznanie prawa pomocy złożonych przez synów skarżącej, którzy w tej sprawie są współskarżącymi). Według nadesłanego na wezwanie oświadczenia skarżącej i dołączonych do niego dokumentów na koszty utrzymania koniecznego składają się następujące miesięczne wydatki: koszty utrzymania mieszkania (wynajmu i opłat) – [...] do [...] zł; bilet na komunikację miejską – [...] zł; telefon – [...] zł; Internet – [...] zł; rata kredytu bankowego – [...] zł; rata pożyczki udzielonej z funduszu socjalnego zakładu pracy – [...] zł; wydatki związane ze studiami młodszego syna – [...] do [...] zł; opłata czesnego za studia starszego syna – [...] –[...] zł; koszty związane z nauką starszego syna – [...] zł. Ponadto skarżąca podniosła we wniosku, iż w związku z posiadanymi schorzeniami leczy się u lekarzy specjalistów, wobec czego ponosi wydatki na leczenie w wysokości [...] zł miesięcznie.
Z powyższego wynika, iż łączne wydatki rodziny związane tylko z utrzymaniem mieszkania, kosztami nauki i leczeniem wynoszą [...] zł. Skarżąca podała w oświadczeniu, iż pozostały po opłaceniu powyższych wydatków dochód jest w całości przeznaczany na bieżące niezbędne potrzeby, tj. zakup artykułów żywnościowych i chemicznych. Podniosła również, iż w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb zaciągnęła kredyt odnawialny w banku na kwotę [...] zł oraz pożyczkę w [...] na kwotę [...] zł.
Mając na względzie wykazaną przez skarżącą sytuację materialną i rodzinną, uznać należy, że zostały spełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w częściowym zakresie przez zwolnienie w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skarżąca i członkowie jej rodziny posiadają wprawdzie stałe źródła utrzymania, jednakże mając na uwadze wysokie koszty utrzymania związane z koniecznością wynajmowania mieszkania, a także z kosztami kształcenia dzieci na studiach, a przy tym brak jakiegokolwiek majątku (nieruchomości, zasobów finansowych), w oparciu o zasady doświadczenia życiowego, stwierdzić należy, że nie jest ona w stanie wygospodarować środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.