Uzasadnienie
Skargą z dnia 8 marca 2005 r. W.D. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty nadpłaty należności celnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie Sądu skarga W.D. z uwagi na brak wyczerpania przez stronę w postępowaniu administracyjnym służących jej środków zaskarżenia jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy).
W przedmiotowej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej, który działał w tej sprawie jako organ pierwszej instancji, wydana została w dniu 10 lipca 2002 r. Mimo doręczenia skarżącemu decyzji wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości złożenia przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący nie zwrócił się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 2621 § 1 obowiązującego na dzień wydania decyzji z dnia 10 lipca 2002 r. Kodeksu celnego). Skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym od powyższej decyzji z dnia 10 lipca 2002 r., zatem nie służy mu prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ową decyzję.
Z uwagi na formalną niedopuszczalność skargi nie może zostać ona poddana merytorycznej ocenie pod względem zasadności zarzutów wobec skarżonej decyzji i podlega odrzuceniu.
Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 wyżej wskazanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.