Uzasadnienie
B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę sądową na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 lutego 20016 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi – złożenia aktualnego dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktualnego odpisu pełnego z KRS albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepis ten stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie jednak z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania.
Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania aktualnego dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktualnego odpisu pełnego z KRS albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców.
W wykonaniu zarządzenia pełnomocnik skarżącej nadesłał odpis pełny KRS z dnia 1 września 2015 r.
Skarżąca tym samym nie uzupełniła braków formalnych skargi, ponieważ nie nadesłała pełnego odpisu z KRS aktualnego na dzień wniesienia skargi, tj. 19 stycznia 2016 r.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.