Uzasadnienie
W dniu 3 listopada 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 października 2017 r. i jednocześnie zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie od opłaty sądowej od tego zażalenia. Do wniosku o prawo pomocy skarżący załączył dokumenty potwierdzające jego sytuację materialną oraz oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w zakresie prawa pomocy umarza się.
W ocenie referendarza, rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia 3 listopada 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty sądowej od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie stało się zbędne. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 12 września 2017 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Przedmiotowe orzeczenie obejmuje zwolnienie od wszystkich kosztów sądowych (również od opłat sądowych od zażaleń na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie), na wszystkich etapach postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie i Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wobec powyższego, nie zachodzi potrzeba merytorycznego rozpoznania kolejnego wniosku skarżącego dotyczącego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych powodów, rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia 3 listopada 2017 r. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłaty sądowej od zażalenia stało się zbędne, w związku z czym postępowanie w zakresie tego wniosku podlega umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.