Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., znak: [...], Wójt Gminy J. po przeprowadzeniu postępowania rozgraniczeniowego orzekł o zatwierdzeniu przebiegu granic dotyczących nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], położonej w obrębie miejscowości J., Gmina J., z działkami przyległymi oznaczonymi w ewidencji gruntów numerami [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W decyzji zawarto pouczenie, że strona niezadowolona może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji, przekazania sprawy sądowi.
Pismem datowanym na dzień 27 lutego 2013 r. M. Z. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, żądając jej uchylenia w całości.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy J. wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, że wniesienie skargi jako odwołania od decyzji zatwierdzającej rozgraniczenie jest niedopuszczalne.
W piśmie procesowym z dnia 14 maja 2013 r. M. Z. podtrzymał swoją skargę, stwierdzając, z powołaniem się na orzecznictwo, że "decyzja o włączeniu dokumentów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej (art. 184 Konstytucji RP, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269; art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej. Wśród aktów i czynności poddanych kontroli sądu administracyjnego w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. zostały wymienione decyzje administracyjne.
Od powyższej reguły ustawodawca wprowadza niekiedy odstępstwa, przewidujące inny tryb kwestionowania zgodności z prawem decyzji administracyjnej. Przykładem takiej sytuacji są właśnie decyzje wydawane w sprawach rozgraniczenia nieruchomości. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.), wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi (art. 33 ust. 3 ustawy).
Należy nadmienić, że strony postępowania zostały w zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczone o trybie kwestionowania rozgraniczenia. Sam skarżący z trybu tego skorzystał, występując z żądaniem przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w P. (pismo z dnia 28 lutego 2013 r.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy – dokumentacja w sprawie została przez Wójta przekazana do Sądu Rejonowego (pismo Wójta z dnia 3 kwietnia 2013 r.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga M. Z. podlegała odrzuceniu.
Odnosząc się do podnoszonych w piśmie procesowym z dnia 14 maja 2013 r. argumentów mających przemawiać za dopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego, należy stwierdzić, że przywoływany przez skarżącego wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013 r. (I OSK 2058/11) został wydany w sprawie ze skargi na czynność odmowy włączenia do zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji technicznych. Zagadnienie to nie ma nic wspólnego z decyzją o rozgraniczeniu nieruchomości, która jest przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.