Uzasadnienie
Skarżąca A. S., będąca Wójtem Gminy [...], wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] 2022 r. w przedmiocie ustalenia miesięcznego wynagrodzenia dla Wójta Gminy [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 czerwca 2022 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (pkt IV a) zarządzenia – k. 1-3 akt sądowych).
Powyższe wezwanie zostało przesłane skarżącej na adres wskazany w skardze ([...], [...] [...] w dniu 14 czerwca 2022 r. Jego doręczenie nastąpiło w trybie doręczenia zastępczego, to jest poprzez dwukrotne awizowanie przesyłki w dniach 20 i 28 czerwca 2022 r. i zwrócone nadawcy z adnotacją: "awizowano – nie podjęto w terminie" (k. 14 i 30 akt sądowych). W takiej sytuacji wezwanie skierowane do strony zostało uznane za skutecznie jej doręczone w dniu 5 lipca 2022 r. Pomimo wezwania wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (art. 49 § 2 p.p.s.a.).
Powyższe przepisy stosuje się również do braków formalnych skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Według zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania. Natomiast skarga powinna być podpisana przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika stosowanie do wymogu określonego w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Tym samym, wobec złożenia przez skarżącą niepodpisanej skargi, została ona wezwana do usunięcia jej braków formalnych przez jej podpisanie, w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia wskazanego wyżej braku formalnego skargi została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 5 lipca 2022 r., zgodnie z art. 73 § 1-4 p.p.s.a. Zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał z dniem 12 lipca 2022 r. (art. 74a § 8 p.p.s.a.). Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnych skargi.
Na marginesie należy wyjaśnić, że w sprawie z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie (sygn. akt III SO/Lu 6/22), skarżąca wskazała inny adres zamieszkania ([...], [...] [...], niż ten wskazany w sprawie niniejszej. Wniosek w sprawie wymierzenia grzywny Radzie Gminy [...] z uwagi na nieprzekazanie skargi w terminie został nadany w placówce pocztowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 8 lipca 2022 r., a wpłynął do sądu w dniu 11 lipca 2022 r. Pomimo tego nie było podstaw do uznania, by skarżąca zawiadomiła skutecznie o zmianie swojego adresu w niniejszej sprawie.
Dodatkowo nawet gdyby przyjąć odmienny pogląd, powiadomienie takie nie ma jednakże mocy wsteczniej. W konsekwencji okoliczność ta nie miała żadnego wpływu na ocenę skuteczności doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz na bieg terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w rozpoznawanej sprawie.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był do odrzucenia skargi wobec nieusunięcia przez stronę jej braków formalnych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł w pkt I postanowienia.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu z urzędu skarżącej uiszczonego wpisu od skargi znajduję podstawę prawną w przepisie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. (pkt II postanowienia).