Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym.
Postanowieniem z dnia 1 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną od w/w wyroku złożoną osobiście przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
W myśl art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 stosuje się odpowiednio. Stosownie zaś do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
- 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (§ 3).
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 (art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Z powołanych uregulowań wynika, że przywołany powyżej przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wprowadza przymus adwokacki, wyłączający możliwość sporządzenia zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez samą stronę. Wyłącznie podmioty wymienione w art. 175 § 2 p.p.s.a. uprawnione są do wniesienia zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie z dnia 1 lutego 2023 r. sporządzone zostało przez skarżącego osobiście. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, by skarżący legitymował się tytułem adwokata lub radcy prawnego, bądź spełniał warunki określone w art. 175 § 2 p.p.s.a.
Końcowo należy wyjaśnić, że wprawdzie skarżący nie został prawidłowo pouczony o wymogu sporządzenia zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, jednakże przepisy prawa nie przewidują możliwości zwolnienia strony z przymusu adwokackiego (radcowskiego) obowiązującego przy sporządzaniu skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w żadnej innej sytuacji niż wskazane w art. 175 § 2-3 p.p.s.a. W przypadku gdy stronie zostanie przyznane prawo pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego lub adwokata bądź strona sama ustanowi profesjonalnego pełnomocnika, pełnomocnik strony będzie uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia właściwego środka odwoławczego.
Wobec powyższego, zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, które zostało sporządzone i podpisane przez skarżącego osobiście jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.