Uzasadnienie
Skarżąca A. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Inne z dnia [...] marca 2021 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia jej z obowiązku opłacania należności z tytułu składek.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] maja 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie adresu miejsca jej zamieszkania – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi w przypadku jego niewykonania (k. 1 akt sądowych).
Wymienione wyżej wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] maja 2021 r. (dowód doręczenia – k. 32 akt sądowych), a obowiązku tego strona nie wykonała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Wymaga zwrócenia uwagi, że według art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., pismo strony gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać, oprócz elementów wskazanych w art. 46 § 1 p.p.s.a., także oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników.
Natomiast według art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Wniesiona przez skarżącą skarga nie zawierała wskazania miejsca jej zamieszkania, wbrew wymogowi określanemu w art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Z akt sprawy wynikało zaś, że podany przez skarżącą w skardze adres: [...] jest jedynie aktualnym adresem prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, pod firmą [...] A. C.. W takiej sytuacji wyjaśnienia wymaga, że miejscem zamieszkania osoby fizycznej, zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego, jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania, wówczas powinna wskazać adres dla doręczeń. Tymczasem wskazanie w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, jedynie adresu miejsca prowadzenia przez stronę indywidualnej działalności gospodarczej – jak postąpiła skarżąca – nie stanowiło prawidłowego wypełnienia obowiązku oznaczenia miejsca zamieszkania, którym prawidłowo byłoby dopiero wskazanie adresu miejsca jej zamieszkania.
W takich okolicznościach skarżąca została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału do usunięcia wytkniętego jej braku formalnego skargi, poprzez wskazanie adresu zamieszkania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone stronie w dniu [...] maja 2021 r., na adres wskazany przez nią w skardze. Przesyłkę odebrał upoważniony pracownik strony. Siedmiodniowy ustawowy termin do uzupełnienia omawianego braku formalnego skargi upłynął z dniem [...] czerwca 2021 r. Pomimo wezwania wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie skarżąca został zobowiązana do usunięcia braku formalnego skargi (poprzez wskazanie swojego prywatnego adresu miejsca zamieszkania) oraz pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonego na nią obowiązku w zakreślonym terminie, obowiązku tego nie wykonała, uniemożliwia to nadanie sprawie dalszego biegu i skutkuje odrzuceniem skargi.
Mając powyższe uwagi na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. – obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w postanowieniu.