Uzasadnienie
Pismem datowanym na 24 czerwca 2010 r. R. L. – P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...], w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji stwierdzającej powstanie długu celnego.
Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo z wezwaniem do uiszczenia wpisu zostało doręczone dorosłemu domownikowi – mężowi skarżącej – Z. P., w dniu 2 sierpnia 2010 r., co zostało potwierdzone własnoręcznym podpisem odbierającego.
Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uiściła wpisu, nie złożyła również wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego zarządzeniem z dnia 27 lipca 2010 r. Wezwanie zostało doręczone w dniu 2 sierpnia 2010 r. dorosłemu domownikowi – mężowi skarżącej – Z. P., który zobowiązał się przekazać pismo adresatowi. W świetle art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło skutecznie w dniu 2 sierpnia 2010 r.
Pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 9 sierpnia 2010 r., skarżąca nie uiściła wpisu, nie składała też wniosku o przywrócenie terminu. Skarżąca była prawidłowo pouczona o skutkach zaniechania czynności uiszczenia wpisu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu.