Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. grupa mieszkańców gminy reprezentowana przez A. K.(na podstawie art. 101 ust. 2a ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.; dalej jako: u.s.g.) wniosła skargę na uchwałę Nr XVII/102/12 Rady Gminy Horodło z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie likwidacji Szkoły podstawowej w M. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie jako niezasadnej.
W piśmie procesowym z dnia 12 lipca 2012 r. skarżący stwierdzili, iż wielokrotnie zwracali się do władz gminy o cofnięcie rozstrzygnięcia w kwestii likwidacji szkoły w M., na dowód czego przedstawiają korespondencje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z ust. 2a cytowanego artykułu skargę na uchwałę lub zarządzenie można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę.
W świetle przytoczonego przepisu bezwarunkowym wymogiem wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazali, aby przed wniesieniem skargi wezwali Radę Gminy Horodło do usunięcia naruszenia prawa, jakiego w ich ocenie miał się dopuścić organ podejmując kwestionowaną uchwałę. Żadnego tego typu pismo nie zostało załączone do skargi, również w jej treści skarżący nie wzmiankują w żadnym miejscu o fakcie wystąpienia z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na wezwanie sądu, w piśmie procesowym z dnia 12 lipca 2012 r. skarżący wyjaśnili, iż wielokrotnie zwracali się do władz gminy o cofnięcie rozstrzygnięcia w kwestii likwidacji szkoły w M. Żadne z pism dołączonych do skargi oraz do pisma procesowego z 12 lipca 2012 r. nie może być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jakiego w ocenie skarżących miało dojść poprzez podjęcie zaskarżonej uchwały.
Ustawa o samorządzie gminnym nie stawia szczególnych wymogów odnośnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Aby spełniło ono swoja rolę musi jednak zachować pewne minimum treści i formy: musi być skierowane do organu, który podjął kwestionowany akt; wskazywać uchwałę, której dotyczy oraz wyrażać wolę zakwestionowania tej uchwały.
Żadne z pism przedłożonych przez skarżących tych minimalnych wymogów nie spełnia. Pismo z 20 kwietnia 2012 r., w którym mieszkańcy zwracają się o "pozostawienie szkoły w M." jest skierowane do Wójta, a nie do Rady Gminy, nie wspomina w ogóle o kwestionowanej uchwale. Dokumentacja dotycząca powołania przez mieszkańców stowarzyszenia, któremu szkoła miałaby zostać przekazana do prowadzenia, nie ma nic wspólnego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą z 28 marca 2012 r. Podobnie pisemne oświadczenia skarżących dotyczące rozmów ustnych z władzami gminy w kwestii uchylenia kwestionowanej uchwały nie mogą być żadną miarą potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (poza wymienionymi w punktach 1-5 cytowanego przepisu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopełnienie przez skarżącą wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skutkuje niedopuszczalnością wniesienia skargi, to zaś prowadzi do jej odrzucenia.
Sąd uznaje ponadto za zasadne zwrócenie uwagi na treść art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza możliwość wniesienia skargi na akt lub czynność organu gminy w sytuacji, gdy w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Z przepisu tego wynika, że odrzucenie skargi przez sąd, następujące z przyczyn formalnych, bez merytorycznej oceny zasadności skargi, nie stanowi przeszkody uniemożliwiającej rozpoznanie merytoryczne zarzutów wobec organów gminy w przypadku ponownego wniesienia skargi, tym razem z zachowaniem wszystkich wymogów prawnych.
Jeżeli skarżący podtrzymują wolę zaskarżenia uchwały Rady Gminy Horodło z dnia 28 marca 2012 r. powinni uprzednio dopełnić obowiązku wezwania Rady do usunięcia naruszenia prawa kwestionowaną uchwałą.
Wniosek organu o zasądzenie od skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych nie może być uwzględniony, ponieważ obowiązujące przepisy w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji pozwalają co do zasady jedynie na zasądzenie kosztów postępowania od organu na rzecz strony skarżącej, w razie uwzględniania skargi przez sąd (art. 200 p.p.s.a.). W ocenie sądu nie ma podstaw do zasądzenia kosztów wywołanych niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem strony na podstawie art. 207 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.