Uzasadnienie
W dniu 9 lutego 2009r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 10 marca 2009r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W ustawowym terminie skarżący złożył sprzeciw od postanowienia referendarza i wniósł o jego uchylenie. Do sprzeciwu skarżący załączył: kserokopię pisma Urzędu Gminy w z dnia 26 lutego 2009r. oraz kserokopię protokołu rozprawy przed Sądem Okręgowym w Lublinie z dnia 22 sierpnia 2008r., sygn. akt: I C 657/07 z powództwa skarżącego przeciwko Gminie – Ośrodkowi Pomocy Społecznej o zapłatę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniesienie sprzeciwu przez stroną skarżącą powoduje, na mocy art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., że zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie (art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawiona w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, przesłanych na wezwanie dokumentach źródłowych i dodatkowych oświadczeniach oraz dokumentach załączonych do sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, sytuacja materialna, rodzinna i zdrowotna skarżącego, uprawnia do stwierdzenia, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i uczącą się córką żony. Na dochód rodziny składa się renta socjalna skarżącego w wysokości 534,48 zł brutto (zawiadomienie ZUS z dnia 24 listopada 2008r. /k-24 a.s./), rodzina korzysta też ze wsparcia pomocy społecznej. Renta skarżącego jest obciążona potrąceniami w wysokości 133,62 zł miesięcznie, w związku z zajęciem komorniczym z dnia 28 stycznia 2009r. (k-28 a.s.). Skarżący nie posiada majątku w postaci nieruchomości, jak również żadnych zasobów finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Pozostająca ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym jego żona, jest właścicielką gospodarstwa rolnego położonego na terenie gminy. Jednakże jak wynika z załączonego do sprzeciwu pisma Urzędu Gminy z dnia 26 lutego 2009r., nieruchomości rolne należące do żony skarżącego o pow. 3,39 ha i 3,67 ha od kilku lat nie są użytkowane rolniczo, co potwierdza sołtys wsi, w której znajdują się powyższe grunty.
Z pisma tego wynika również, że żona skarżącego posiada zaległości w opłacie podatku rolnego za 2007r. i 2008r. Powyższe dane uprawniają do wniosku, że żona skarżącego, mimo posiadania gospodarstwa rolnego, nie osiąga z niego dochodów. Sytuację materialną skarżącego pogarsza fakt, iż jest on osobą wymagającą stałego leczenia i przyjmowania leków, co potwierdzają załączone dokumenty lekarskie (k-25, k-27 a.s.).
Podkreślić należy, że dokonując oceny zdolność płatniczych strony, należy brać pod uwagę realne możliwości finansowe strony, istniejące w chwili składania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając zatem na względzie aktualną sytuację materialną strony skarżącej (niskie dochody, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów toczącego się postępowania, jak również nieuzyskiwanie przez żonę skarżącego dochodów z gospodarstwa rolnego), uznać należy, że strona wykazała, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 260 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.