Uzasadnienie
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS z dnia [...] 2018 r., nr [...] o odmowie umorzenia należności na ubezpieczenie zdrowotne wraz z odsetkami.
Zgodnie z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1778), od decyzji w sprawach umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W myśl zaś art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. J. (dalej jako "skarżący") zaskarżył decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS z dnia [...] 2018 r., nr [...], wnosząc o jej unieważnienie. W decyzji tej skarżący został pouczony o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa ZUS, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Skarżącego pouczono również o tym, że jeżeli nie chce skorzystać z prawa zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, może za pośrednictwem ZUS złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Przywołany wyżej przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. daje stronie "prawo wyboru" co do środka zaskarżenia od decyzji Prezesa ZUS – strona może wybrać albo wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, lub skierować skargę do sądu. Jednakże wybór wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jako środka odwoławczego powoduje, że z wniesieniem skargi należy wstrzymać się do rozpoznania go przez organ, tylko wtedy bowiem wyczerpany zostanie tok instancyjny przed organami administracji.
W niniejszej skarżący po otrzymaniu decyzji z dnia 19 lutego 2018 r., w piśmie z dnia 27 lutego 2018 r., złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W wyniku rozpoznania wniosku skarżącego, Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] 2018 r., nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] 2018 r. Skarżący został pouczony, że od tej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, którą należy złożyć za pośrednictwem ZUS, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję z dnia [...] 2018 r., nr [...], którą skarżący złożył w piśmie z dnia [...] 2018 r., jest niedopuszczalna. Skarżący skorzystał bowiem ze środka zaskarżenia przysługującego od tej decyzji, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W konsekwencji rozpoznania powyższego wniosku, organ wydał decyzję z dnia [...] 2018 r., która to decyzja podlegała zaskarżeniu skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skoro skarżący złożył skutecznie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i organ ten wniosek merytorycznie rozpoznał, to niedopuszczalnym było w późniejszym czasie uczynienie przedmiotem skargi decyzji z dnia [...] 2018 r., objętej wyżej wymienionym wnioskiem.
Z tych przyczyn, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.