Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 31 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Lu 317/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
sędzia WSA Jerzy Drwal przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 31 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi M. W. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt: III SA/Lu 343/07, ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej przejęcia z mocy ustawy na rzecz Skarbu Państwa samochodu marki Lublin p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Uzasadnienie

W dniu 1 lipca 2009 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek M. W. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 343/07 (zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia [...] listopada 2007 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej przejęcia na rzecz Skarbu Państwa samochodu marki Lublin).

W uzasadnieniu skargi M. W. podniósł, że jego samochód został przejęty na rzecz Skarbu Państwa na podstawie niekonstytucyjnych przepisów, w tym art. 130 a ust. 10 ustawy - Prawo o ruchu drogowym.

Skarżący argumentował, iż Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 3 czerwca 2008 r. zakwestionował nie tylko powyższy przepis, ale i art. 130 a ust. 11 pkt 3 wskazanej ustawy oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 sierpnia 2002 r. w sprawie usuwania pojazdów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje

Stosownie do art. 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, można żądać wznowienia postępowania sądowego w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.

W myśl art. 280 § 1 ppsa, w przypadku złożenia do sądu skargi o wznowienie postępowania, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga wniesiona została w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie braku jednego z tych wymagań sąd odrzuci wniosek.

Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2008 r. sygn. akt P 4/06 Trybunał Konstytucyjny stwierdził między innymi niezgodność z przepisami konstytucyjnymi art. 130 a ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, w zakresie w jakim dopuszcza odjęcie prawa własności bez prawomocnego orzeczenia sądu.

Przepisy, których dotyczył powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego obowiązywały w dotychczasowym brzmieniu w dacie wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzeczenia z dnia 29 listopada 2007 r.

WSA w Lublinie nie orzekał wówczas o przejęciu pojazdu na rzecz Skarbu Państwa. Orzeczenie Sądu z dnia 29 listopada 2007 r. nie zostało więc wydane na podstawie przeanalizowanych przez Trybunał Konstytucyjny przepisów, w tym art. 130 a ust. 10 ustawy – Prawo o ruchu drogowym.

Z treści art. 272 § 1 ppsa wynika, że można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny zakwestionował akt normatywny, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Takie żądanie jest dopuszczalne jeśli w grę wchodzi niekonstytucyjność przepisów, które były podstawą rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. Chodzi tu zatem o niekonstytucyjność przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skoro żądanie skarżącego M. W. nie opierało się na ustawowej podstawie wznowienia, wniesioną skargę należało odrzucić na mocy art. 280 § 1 ppsa.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.