Uzasadnienie
Z. S. skarży decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2008r. (Nr [...]) orzekającą o wymeldowaniu go z pobytu stałego z lokalu położonego przy ul. P. w C. Z akt sprawy wynika, że ojciec skarżącego, P. S. podnosi, iż jest właścicielem w/w nieruchomości i chce uczestniczyć w postępowaniu w charakterze uczestnika (wniosek w tej sprawie składa w trakcie rozprawy przed Sądem).
Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa - w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.
Stosownie do art. 33 ppsa, w postępowaniu przed sądem administracyjnym mogą wystąpić również uczestnicy. Są nimi osoby, które brały udział w postępowaniu administracyjnym i nie wniosły skargi, a wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego (art. 33 § 1 ppsa). W tym przypadku osoba taka jest uczestnikiem postępowania sądowego na prawach strony – z mocy samego prawa.
W rozpoznawanej sprawie P. S. nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym i nie doręczono mu, ani decyzji organu I instancji, ani zaskarżonej przez Z. S. decyzji Wojewody w przedmiocie wymeldowania. Zatem ewentualny udział P. S. w charakterze uczestnika postępowania sądowego należało rozpatrywać w kontekście art. 33 § 2 ppsa. Powołany przepis stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że o tym, czy wnioskodawca domagający się dopuszczenia go do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, rozstrzyga norma prawa materialnego, na podstawie, której wydany został zaskarżony akt administracyjny. Nie ma zaś znaczenia interes faktyczny wnioskodawcy.
W rozpoznawanej sprawie P. S. nie ma interesu prawnego, ma natomiast tylko interes faktyczny skoro przebywa w lokalu położonym przy ul. P. w C. Skarżący Z. S. został wymeldowany z pobytu stałego z tego lokalu na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.). Przepis ten przewiduje, że organ administracji na wniosek strony lub z urzędu, wydaje decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad trzy miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.
Powyższe unormowanie w powiązaniu z pozostałymi przepisami ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oznacza, że ewidencja ludności służy do odzwierciedlenia stanu faktycznego i dostarcza informacji i wiedzy o rzeczywistym miejscu pobytu obywateli. Mechanizm wymeldowania polega na usuwaniu informacji w przedmiocie wymeldowania, jeżeli przestaje ona obrazować wynikający z uprzedniego zgłoszenia stan rzeczy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2006 r. sygn. akt II OSK 561/05, publ. LEX 194344).
Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest kwestia wymeldowania skarżącego Z. S. Kwestia ta w sensie prawnym - na gruncie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych - nie dotyczy interesu prawnego P. S. Oczywiście wnioskodawca – co wynika z akt sprawy - ma interes w tym aby Z. S. odwiedzał go i pomagał mu (opiekował się nim). To, że wnioskodawca chce, aby skarżący był u niego zameldowany, nie odgrywa w tej sytuacji większej roli, skoro decydujące znaczenie w przedmiocie wymeldowania skarżącego mają przesłanki wymienione w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
W tych okolicznościach – na mocy art. 33 § 2 ppsa - Sąd postanowił odmówić dopuszczenia P. S. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika.