Uzasadnienie
Na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 22 grudnia 2011 r. (data wypełnienia) E. J. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wynika, że wnioskująca o przyznanie prawa pomocy pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką i dwojgiem rodzeństwa. Nie posiada żadnego majątku w postaci nieruchomości, jak również żadnych zasobów finansowych. Żadnego majątku nie posiadają również osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Obecnie źródłem utrzymania strony wnioskującej o przyznanie prawa pomocy jak i pozostałych członków rodziny są alimenty, z czego strona otrzymuje kwotę [...] zł, matka strony – [...] zł, a rodzeństwo po [...] zł miesięcznie. Łączny miesięczny dochód rodziny wynosi [...] zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną i rodzinną strony (niski dochód strony jak i całej rodziny, brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków na sfinansowanie kosztów postępowania) stwierdzić należy, że strona nie jest w stanie uiścić ani kosztów sądowych, ani kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Powyższe uprawnia do wniosku, że zostały spełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., strona nie jest bowiem w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.