Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 kwietnia 2020 r. Inne, jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa L. na lata 2014-2020, wezwała C. E. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie projektu "Produkcja energii z OZE w przedsiębiorstwach" złożonego w odpowiedzi na konkurs nr [...] w ramach Osi Priorytetowej 4 Energia przyjazna środowisku, Działania 4.2 Produkcja energii z OZE w przedsiębiorstwach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020 poprzez dołączenie brakujących załączników.
Pismem z dnia 27 kwietnia 2020 r. Inne poinformowała o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
W dniu 15 maja 2020 r. skarżąca złożyła pismo nazwane odwołaniem od pisma o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku. W uzasadnieniu pisma skarżąca podniosła, że na skutek wprowadzenia w kraju stanu pandemii, która w jej ocenie jest działaniem siły wyższej nie było możliwe uzyskanie dokumentów, do których przedłożenia została wezwana. W związku z powyższym Spółka wniosła o przywrócenie praw strony i możliwość uczestnictwa w konkursie w ramach procedury odwoławczej i przywrócenie terminu do złożenia wymaganych dokumentów.
W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 4 czerwca 2020 r. Inne poinformowała C. E. Sp. z o. o., że w całości podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 27 kwietnia 2020 r.. Jednocześnie Instytucja Zarządzająca wyjaśniła, że na czynność pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia podjętą w trybie art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818) środek odwoławczy nie przysługuje.
Pismem z dnia 27 maja 2020 r. C. E. Sp. z o. o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo Inne z dnia 27 kwietnia 2020 r., zarzucając nieuwzględnienie wniosku o zawieszenie terminu do uzupełnienia braków formalnych z uwagi na panującą pandemię i niemożność przedłożenia wymaganych dokumentów w terminie zakreślonym przez LAWP.
Powołując się na powyższy zarzut, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej czynności i przywrócenie praw strony, a tym samym możliwości uczestnictwa w konkursie w ramach procedury odwoławczej oraz przywrócenie terminu do złożenia wymaganych dokumentów oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia z dnia 2 czerwca 2020 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł oraz złożenia dwóch egzemplarzy kompletnej dokumentacji, o jakiej mowa w art. 61 ust. 3 ustawy. Jednocześnie skarżąca została wezwana do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do jej reprezentowania.
Wezwanie doręczono skarżącej Spółce w dniu 25 czerwca 2020 r. (k. 25 akt sądowych). Mimo wezwania, wpis od skargi nie został uiszczony a braki formalne nie zostały uzupełnione.
W odpowiedzi na skargę Inne wniosła o odrzucenie skargi, z uwagi na fakt, że przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Do odpowiedzi na skargę organ załączył pismo LAWP z dnia 27 kwietnia 2020 r., odwołanie od pisma o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, pismo LAWP z dnia 4 czerwca 2020 r. oraz dokumenty potwierdzające umocowanie do reprezentowania organu w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na pismo Zarządu Województwa L., informujące o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie projektu "Produkcja energii z OZE w przedsiębiorstwach", złożonego w odpowiedzi na konkurs nr [...] w ramach Osi Priorytetowej 4 Energia przyjazna środowisku, Działania 4.2 Produkcja energii z OZE w przedsiębiorstwach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020.
Wnioskujący pouczony został przez L. Agencję Wspierania Przedsiębiorczości, że od czynności pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, podjętej w trybie art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818), dalej powoływana jako "ustawa wdrożeniowa", środek odwoławczy nie przysługuje.
Sąd administracyjny niezależnie od pouczenia zawartego w zaskarżonym akcie ma obowiązek badania dopuszczalności skargi z urzędu na każdym etapie rozpoznawanej sprawy.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a., wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W myśl przepisu art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych.
Ustawą szczególną w rozumieniu powołanego wyżej przepisu jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Ocena czy wniosek nie zawiera braków formalnych wskazanych w art. 43 ust. 1 dokonywana jest przez właściwą instytucję przed poddaniem wniosków ocenie, o której mowa w art. 37 ust. 2, czyli ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, dokonywanej - zgodnie z art. 44 ust. 1 - przez komisję oceny projektów.
Ustawa wdrożeniowa przewiduje środek odwoławczy w postaci protestu, jednak przysługuje on jedynie od informacji o negatywnej ocenie projektu. Stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny;
2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania (art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej).
Wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisemnej informacji o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów (art. 54 ust. 1). Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in. wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem (art. 54 ust. 2 pkt 4).
Ustawa wdrożeniowa przewiduje także skargę do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy skarga przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1.
Z analizy przepisów ustawy wdrożeniowej wynika, że ustawa wiąże możliwość złożenia środka odwoławczego w postaci protestu oraz - w dalszej kolejności - wniesienia skargi do sądu administracyjnego z oceną projektu, o której mowa w rozdziale 13 ustawy oraz jej negatywnym wynikiem.
Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika zatem, że dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć w przedmiocie wniosku o dofinansowanie ograniczona została jedynie do rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku według kryteriów wyboru.
W niniejszej sprawie wniosek o dofinansowanie złożony przez stronę skarżącą nie był przedmiotem oceny dokonywanej przez komisję pod kątem spełnienia kryteriów wyboru, ponieważ, jak uznał organ, wniosek zawierał braki formalne, zaś wnioskodawca nie uzupełnił ich w wyznaczonym terminie. Do oceny formalnej, a następnie oceny merytorycznej, według określonych w regulaminie kryteriów, kierowane są jedynie te wnioski, które przeszły pozytywnie weryfikację wymogów formalnych. Muszą to być wnioski kompletne, odpowiadające wymogom ogłoszonego konkursu. W konsekwencji wniosek skarżącej nie został oceniony negatywnie, wobec czego skarżącej nie przysługiwało prawo wniesienia protestu w oparciu o art. 53 ustawy.
Z procedurą oceny wniosku, o której mowa rozdziale 13 ustawy wdrożeniowej, nie można utożsamiać postępowania mającego na celu uzupełnienie braków formalnych lub poprawienie oczywistych omyłek wniosku o dofinansowanie projektu. Jest to postępowanie odrębne i odmienne od procedury wyboru projektu, o której mowa w rozdziale 13 ustawy. W konsekwencji też pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku nie stanowi oceny projektu. Oznacza to, że pozostawienie wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia nie jest aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 ustawy wdrożeniowej.