Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]maja 2018 r., Nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L. - po rozpatrzeniu odwołania T. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. (dalej jako: "skarżąca") - uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia [...]lutego 2018 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy sprostowania zgłoszenia celnego i umorzył postępowanie.
Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
W dniu [...]lutego 2012 r. skarżąca na podstawie dokumentu SAD nr [...] dokonała zgłoszenia do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu towaru (gazu), pochodzącego i sprowadzonego z Republiki Białorusi. Towar zaklasyfikowano do kodu CN 2711 12 94 00 ze stawką celną konwencyjną w wysokości 0,7 % wartości celnej towaru. Zgłoszenie celne zostało przyjęte przez organ celny i określono powstałe z mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych i podatkowych oraz powiadomiono importera o kwocie tych należności.
W dniu [...]grudnia 2017 r. wpłynął wniosek skarżącej o korektę wartości celnej i cła od sprowadzonego towaru na podstawie zgłoszenia celnego nr [...]. Skarżąca wskazała, że skorygowanie wskazanej w zgłoszeniu celnym kwoty podatku VAT powinno nastąpić w oparciu o regulacje zawarte w Ordynacji podatkowej.
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w B.decyzją, Nr [...] odmówił sprostowania zgłoszenia celnego. W uzasadnieniu organ wskazał, że wniosek skarżącej został złożony po upływie terminu określonego w art. 173 ust. 3 UKC.
Skarżąca złożyła odwołanie zarzucając, że organ bezzasadnie stwierdził, że pisma strony są wnioskami o sprostowanie spornego zgłoszenia celnego.
Decyzją z dnia [...]maja 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L. uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że skarżąca żądała dokonania korekty podatku VAT z tytułu importu towaru i zmiany podstawy opodatkowania. Postępowanie w tej sprawie zakończone zostało odrębną decyzją z dnia [...]lutego 2018 r. Skarżąca nie domagała się sprostowania zgłoszenia celnego. Zatem postępowanie celne było bezprzedmiotowe.
Skarżąca złożyła skargę do WSA w Lublinie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła naruszenie:
- - art. 233 § 1 pkt 2 lit. a/ ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez niezasadne umorzenie postępowania w sprawie korekty VAT, mimo przesłanek jego dalszego prowadzenia na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz Ordynacji podatkowej;
- - art. 233 § 1 pkt 2 lit. b/ w zw. z art. 165, art. 120, art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia całości postępowania, wynikiem czego złożony wniosek o korektę i zwrot podatku pozostaje nierozpoznany.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest – wydana na mocy art. 233 § 1 pkt 2 lit. a/ ustawy Ordynacja podatkowa - decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia [...]maja 2018 r. o uchyleniu decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...]lutego 2018 r. Nr [...] w sprawie odmowy sprostowania zgłoszenia celnego i umorzenia postępowania.
Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącej z dnia [...]grudnia 2017 r. o "dokonanie ponownego ustalenia wartości celnej, cła i korekty należnego VAT". Wniosek ten został nieprawidłowo oceniony przez organ I instancji, czego wyrazem jest decyzja z dnia [...]lutego 2018 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...]lutego 2012 r. Organowi umknęło, że z obszernego pisma skarżącej z dnia 15 stycznia 2018 r. zatytułowanego "Stanowisko Strony" wynikało, że w sprawie złożono dwa odrębne wnioski, do których mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz Ordynacji podatkowej, a nie uregulowania Unijnego Kodeksu Celnego (k. 20 akt adm.). Poza tym organ ten pominął wyjaśnienia skarżącej, że podstawą do złożenia obu wniosków były dwie decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...]grudnia 2016 r., Nr [...] i nr [...] określające zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r.
W tych okolicznościach organ odwoławczy słusznie uznał, że skarżąca żądała dokonania korekty podatku VAT z tytułu importu towaru oraz zwrotu nadpłaconego podatku od towarów i usług. O zasadności zapatrywania organu odwoławczego świadczy nie tylko wyżej wskazane pismo skarżącej z dnia [...]stycznia 2018 r., ale również argumentacja podniesiona w odwołaniu od decyzji organu I instancji wskazująca, że Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego zaprezentował niewłaściwe stanowisko "stojące w sprzeczności z intencją Strony" (k 23 akt adm.).
Skarżąca miała prawo do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji (art. 44 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego).
Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne, do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Ordynacji podatkowej, w tym jej art. 233 § 1 i 2. Odpowiednie stosowanie przepisów prawa oznacza, albo stosowanie odnośnych przepisów bez żadnych zmian, albo stosowanie ich z pewnymi zmianami, bądź też niestosowanie tych przepisów w ogóle.
Z art. 233 § 1 pkt 2 lit. a/ Ordynacji podatkowej wynika, że organ odwoławczy uprawniony jest do wydania decyzji o uchyleniu decyzji organu I instancji i o umorzeniu postępowania w sprawie. Bez naruszenia tego przepisu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał zaskarżoną decyzję z dnia [...]maja 2018 r. Uchylenie wadliwej decyzji organu I instancji było konieczne z uwagi na wyżej stwierdzone uchybienia ze strony tego organu. Rzeczą organu odwoławczego w tej sytuacji było również umorzenie postępowania w sprawie. Jak wyżej wykazano strona nie wniosła żądania w zakresie sprostowania zgłoszenia celnego w trybie przepisów Unijnego Kodeksu Celnego. Z tego względu postępowanie celne dotyczące weryfikacji zgłoszenia celnego było bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 2954/13).
Określona w art. 233 § 1 pkt 2 lit. a/ Ordynacji podatkowej przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego (tak WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II SA/SZ 167/15).
Zaskarżona decyzja nie narusza art. 233 § 1 pkt 2 lit. b/ Ordynacji podatkowej. Wspomniany przepis wchodzi w grę w innym przypadku, niż występującym w niniejszej sprawie. Na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. b/ organ odwoławczy uchyla decyzję organu I instancji w całości i sprawę przekazuje do rozpatrzenia właściwemu organowi I instancji, jeżeli decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości.
Skarga niezasadnie zarzuca, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z art. 120 Ordynacji podatkowej. Przepis ten zobowiązuje organ do działania na podstawie przepisów prawa. Legalności działania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie sposób podważyć przez to, że wniosek o korektę i zwrot podatku od towarów i usług pozostał nadal nierozpoznany. Z akt sprawy wynikało, że odrębną decyzją Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] lutego 2018 r., Nr [...] umorzono postępowanie podatkowe w sprawie określenia kwoty podatku od towarów i usług, należnego z tytułu importu towaru według dokumentu SAD nr [...] z dnia [...]lutego 2012 r. (decyzję tę utrzymano w mocy decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]maja 2018 r. – k. 37 akt adm.).
Zaskarżona decyzja nie narusza wyrażonej - w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej - zasady zaufania uczestników postępowania do organów podatkowych. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko w nawiązaniu do wszystkich wniosków i wyjaśnień strony skarżącej. Podobnie trzeba ocenić zarzut o naruszeniu przez organ odwoławczy art. 165 Ordynacji podatkowej (uregulowania dotyczącego kwestii wszczęcia postępowania).
W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.