Uzasadnienie
Uchwałą z dnia 28 kwietnia 2006 r. nr XXXIV/224/06 Rada Gminy Konopnica stwierdziła, że przewodniczącym Rady Gminy Konopnica został A.D..
Rozstrzygnięciem z dnia 7 czerwca 2006 r. znak PN.II.0911/115/2006 Wojewoda Lubelski stwierdził nieważność powyższej uchwały z uwagi na naruszenie przepisów prawa ustrojowego, prawa materialnego oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał. Nie zachowano trybu procedowania określonego w § 26 ust. 1, 2 i 3 Statutu Gminy. Zatem powierzenie przewodnictwa obrad J.K., a następnie wybór przewodniczącego Rady Gminy zostały dokonane z istotnym naruszeniem prawa.
Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Lubelskiego z dnia 7 czerwca 2006 r. znak PN.II.0911/115/2006 zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A.D., wnosząc o jego uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga A.D. jako wniesiona przez nieuprawniony podmiot jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem. Jednakże do złożenia takiej skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone (art. 98 ust. 3 cyt. ustawy). Takie uregulowanie ustawowe wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze przez jakikolwiek inny podmiot poza gminą lub związkiem międzygminnym nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie takie narusza interes prawny lub uprawnienie tego podmiotu.
Uregulowania cyt. ustawy o samorządzie gminnym dotyczące zaskarżania aktów organów samorządu gminnego do sądu administracyjnego są przepisami szczególnymi w stosunku do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) normującej postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie bowiem z art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Wobec powyższego ustawy szczególne regulujące wnoszenie skarg do sądu administracyjnego mają zastosowanie przed przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl zatem przepisu szczególnego, jakim jest art. 98 cyt. ustawy o samorządzie gminnym, stronami postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego skargą wniesioną na podstawie art. 98 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym, mogą być jedynie gmina lub związek międzygminny oraz organ nadzoru.
Stanowisko takie znajduje potwierdzenie również w judykaturze i poglądach doktryny (K. Bandarzewski, P. Chmielnicki, P. Dobosz, W. Kisiel, P. Kryczko, M. Mączyński, S. Płażek, Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 571; A. Szewc, G, Jyż, Z. Pławceki, Samorząd gminny. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2.wydanie, s. 585; postanowienie NSA z 12 czerwca 1995 r., sygn. SA/Wr 1162/95, opubl. OSS 1995, nr 3, s. 103; postanowienie NSA z 23 marca 1994 r., sygn. SA/Łd 703/94, opubl. ONSA 1995, nr 2, poz. 73; wyrok NSA z 15 stycznia 1992 r., sygn. SA/Wr 22/92, opubl. ONSA 1993, nr 1, poz. 15).
W związku z powyższym skargę A.D. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Lubelskiego z dnia 7 czerwca 2006 r. znak PN.II.0911/115/2006 należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.