Postanowienie WSA w Lublinie z 20 września 2006 r., III SA/Lu 331/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 20 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi A.J. na działalność Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyjęcia pisma postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia NSA Marek Zalewski przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu 5 lipca 2006 r. A.J. wniósł skargę na działalność Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyjęcia pisma, które usiłował złożyć w sekretariacie Organu. Jak wynika ze skargi i odpowiedzi na nią, jakiej udzielił Organ, skarżący w nieokreślonym bliżej dniu, chciał złożyć w sekretariacie Organu pismo kierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Obecny przy tym radca prawny Organu, mając świadomość, że skarżący wielokrotnie składał w Urzędzie pisma kierowane do innych organów i instytucji, chciał zapoznać się z jego treścią, wówczas skarżący zrezygnował ze złożenia pisma i zaniósł je do Biura Rady Miasta.

Skarga nie precyzuje oczekiwań skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kognicja sądów administracyjnych została zakreślona Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz aktami rangi ustawowej. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 cyt. ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy) oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami.

W konsekwencji, wniesienie przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego nie ma uzasadnienia, jako że rozpoznawanie skarg obywateli na zaniedbania lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy administracji albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności, biurokratyczne załatwianie spraw itp. nie leży w kompetencji tego sądu. Stosowny tryb uregulowany jest w dziale VII kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Sąd skargę taką odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w postanowieniu.