Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 stycznia 2017 r.
Pismem z dnia 2 lutego 2017 r. (nadanym w tym dniu w placówce pocztowej) pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku z 29 listopada 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu ze względu na to, że została wniesiona po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W badanej sprawie odpis zaskarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 stycznia 2017 r., zatem skarga kasacyjna powinna być wniesiona do dnia 1 lutego 2017 r. Skargę kasacyjną wniesiono w dniu 2 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego na przesyłce), a zatem jeden dzień po terminie.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Kwestia niewielkiego (jednodniowego) spóźnienia we wniesieniu skargi kasacyjnej nie ma żadnego znaczenia w sprawie, bowiem takiej okoliczności nie uwzględniają przepisy regulujące kwestie terminu do wniesienia skargi. Jeżeli dopełnienie czynności w wyznaczonym terminie było niemożliwe z przyczyn obiektywnych, niezawinionych przez stronę skarżącą, należało złożyć wniosek o przywrócenie terminu. Wniosek taki nie został złożony.
Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji postanowienia.