Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 maja 2012 r. (nadanym przesyłką pocztową w dniu 18 maja 2012 r.), A. O. wniosła skargę na postanowienie Wojewody L. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 18 kwietnia 2012 r.
Ponieważ skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2012 r. przesłano skargę wraz z załącznikami do organu, celem podjęcia dalszych działań. Z akt sądowych wynika, że przesyłka została wysłana za pośrednictwem poczty w dniu 23 maja 2012 r.
W następstwie tych czynności organ nadesłał skargę wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z powodu niezachowania ustawowego terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Według zaś art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez skarżącą bezpośrednio do sądu. Należy przy tym podkreślić, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie, że skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, który postanowienie wydał.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 30 września 2011 r., sygn. II FSK 1768/11; z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. II FSK 1453/10; z dnia 29 maja 2008 r., sygn. I FSK 631/08, z dnia 16 września 2008 r., sygn. II OSK 1489/07; z 28 sierpnia 2008 r., sygn. I FSK 995/08). Podobne stanowisko prezentowane jest także w doktrynie (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 4. wydanie, Warszawa 2011, s. 200-201 oraz T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2011, s. 361).
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy należy wskazać, że Przewodniczący Wydziału w dniu 21 maja 2012 r. zarządził przesłanie skargi A. O do Wojewody L., jako organu za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona. Stosownie do tego zarządzenia w dniu 23 maja 2012 r. skarga została nadana przesyłką pocztową na adres organu. W świetle wyżej przedstawionych poglądów, to właśnie data 23 maja 2012 r. jest tą, którą należało uznać za datę wniesienia skargi w rozumieniu art. 53 § 1 p.p.s.a.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej (do rąk własnych) w dniu 18 kwietnia 2012 r. (k. 64 akt administracyjnych). W takiej sytuacji termin do wniesienia skargi na postanowienie Wojewody L. upływał w dniu 18 maja 2012 r., co w świetle wyżej poczynionych ustaleń faktycznych oznacza, że skarga została wniesiona po terminie.
Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Mając powyższe okoliczności na względzie, Sąd na wskazanej wyżej podstawie skargę odrzucił.