Uzasadnienie
P. K. Spółka Jawna w T. (dalej jako "skarżąca") w dniu 23 maja 2019 r. (data nadania – koperta k. 7 akt sądowych) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 12 kwietnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego. Podpis znajdujący się pod skargą był anonimowy i nie wykazywał pełnionej funkcji.
Decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej jako "organ") została doręczona skarżącej w dniu 17 kwietnia 2019 r. (potwierdzenie odbioru k. 47 akt administracyjnych).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 czerwca 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi przez osobę uprawnioną do reprezentacji Spółki jawnej oraz złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie decyzja organu została doręczona skarżącej w dniu 17 kwietnia 2019 r. (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, znajdującego się w aktach administracyjnych, k - 47). Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi przypadał zatem na dzień 17 maja 2019 r. (piątek). Skarga wniesiona została natomiast w dniu 23 maja 2019 r. (data stempla pocztowego), a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Skarżąca została przy tym prawidłowo pouczona w zaskarżonej decyzji o trybie i terminie wniesienia skargi do Sądu.
Z kolei z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę.
W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu i stosownie do art. 29 p.p.s.a. mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, a w myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
W dniu 27 czerwca 2019 r. skarżąca została wezwana do podpisania skargi przez osobę umocowaną do reprezentacji spółki oraz nadesłania dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do jej reprezentowania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 5 lipca 2019 r. (potwierdzenie odbioru k. 18 akt sądowych).Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 12 lipca 2019 r. Spółka braków formalnych skargi nie uzupełniła.
Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.