Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. (nr [...]) Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. z dnia [...] marca 2017 r. (nr [...]) w sprawie przyznania M. R. płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013 na rok 2016.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że w dniu 15 czerwca 2016 r. do Biura Powiatowego ARiMR w C. wpłynął wniosek M. R. przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na rok 2016 (wniosek w czwartym roku realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego).
W wyniku przeprowadzonego postępowania Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. decyzją z dnia [...] marca 2017 r. przyznał M. R. płatność rolnośrodowiskową na rok 2016 w łącznej wysokości 42.938,17 zł, w tym z tytułu:
. Wariantu: 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania – w kwocie 22.119,55 zł,
. Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy – w wysokości 13.254,70 zł,
. Wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy – w wysokości 7.563,92 zł. oraz umorzył postępowanie w części dotyczącej wariantu 8.2.1 Międzyplon ozimy dla działki rolnej H1 o powierzchni 0,53 ha.
Od decyzji tej wnioskodawca wniósł odwołanie, bowiem nie zgodził się z dokonanymi przez organ pomniejszeniami płatności w łącznej wysokości 4.246,63 zł. Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził, że nie zasługuje ono na uwzględnienie.
Wyjaśnił, że w dniu 10 listopada 2016 r. w gospodarstwie strony została przeprowadzona kontrola w Zakresie Wymogów Wzajemnej Zgodności przeprowadzona przez Inspekcję Weterynaryjną (Powiatowy Inspektorat Weterynarii w C.). W trakcie tej kontroli wykryto nieprawidłowość oznaczoną kodem BW 4.1, to jest: "Stwierdzono, że posiadacze bydła nie zgłaszają faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń kierownikowi biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w wymaganym terminie (7 dni od dnia wystąpienia tego zdarzenia)". Nieprawidłowość ta dotyczyła zwierząt o numerach identyfikacyjnych: [...] i [...]
Stwierdzono, że w przypadku, gdy w obszarze kontrolowanego gospodarstwa zostanie stwierdzone nieprzestrzeganie norm i wymogów w zakresie wymogów w obszarze: zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin oraz dobrostan zwierząt, wówczas przeprowadzana jest ocena wagi stwierdzonych naruszeń pod względem kryteriów: zasięgu, dotkliwości, trwałości i celowości łącznie z przypisaniem odpowiedniej liczby punktów. W dokumencie raportu z czynności kontrolnych w zakresie wymogów wzajemnej zgodności wskazano liczbę punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom dla wskazanej nieprawidłowości BW 4.1 – Zasięg: 5, Dotkliwość: 3, Trwałość: 1 oraz nie uznano stwierdzoną niezgodność za celową.
W trakcie kontroli wniosku stwierdzono również, że deklarowana przez stronę działka ewidencyjna nr [...] (województwo: [...], powiat: [...], gmina: R. H., obręb: D.), wchodzi w skład zasobu własności rolnej skarbu państwa.
Mając na uwadze § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 364), jak również fakt, że strona nie złożyła dokumentów świadczących o posiadaniu tytułu prawnego do działki ewidencyjnej nr 188, płatność do działki rolnej T o powierzchni 0,30 ha położonej na wskazanej działce ewidencyjnej – została odmówiona.
W zakresie wariantu 1.1 stwierdzono również powierzchnię zadeklarowaną większą niż powierzchnia podjętego zobowiązania:
. dla działki rolnej AC1, położonej na działce ewidencyjnej nr 124 o powierzchni deklarowanej 1,37 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 1,36 ha;
. dla działki rolnej AD1a, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,69 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,67 ha;
. dla działki rolnej AE1a, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 1,39 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 1,37 ha;
. dla działki rolnej AK1a, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,82 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,61 ha;
. dla działki rolnej AN1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,36 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,35 ha;
. dla działki rolnej AO1a, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 2,35 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 2,16 ha;
. dla działki rolnej AS1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 2,09 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 2,07 ha;
. dla działki rolnej AT1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,43 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,42 ha;
. dla działki rolnej DJ1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 1,25 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 1,24 ha;
. dla działki rolnej G1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,34 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,30 ha;
. dla działki rolnej L1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 2,05 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 1,26 ha;
. dla działki rolnej M1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,77 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,76 ha;
. dla działki rolnej N1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,48 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,47 ha.
Powierzchnia stwierdzona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. wynosiła łącznie 67,52 ha. Wyliczona zaś procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach wariantu a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosiła 2%.
Zgodnie z art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 640/2014, w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną oraz gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi nie więcej niż 3% lub 2 ha, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej. Stawka płatności do 1 ha w ramach Wariant: 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania została określona w rozporządzeniu rolnośrodowiskowym i wynosiła 360,00 zł.
Początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej po uwzględnieniu degresywności, o której mowa w § 20 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego wynosiła więc 24.307,20 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów.
Zgodnie z art. 97 i 99 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, w związku z art. 42 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, zmniejsza się całkowitą kwotę płatności, która ma być przyznana w roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. W toku kontroli na miejscu stwierdzono niezgodności z tytułu wzajemnej zgodności. Na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. i art. 39 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 określono procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności, wynoszącą 9%. W związku z powyższym należna kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 2.187,65 zł.
Kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach wariantu 1.1, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła więc 22.119,55 zł.
W przypadku płatności do wariantu: 8.2.1 – Międzyplon ozimy, powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku wyniosła 34,75 ha. W trakcie kontroli wniosku stwierdzono powierzchnię zadeklarowaną większą niż powierzchnia podjętego zobowiązania:
. dla działki rolnej AS1, położonej na działce ewidencyjnej nr 104 o powierzchni deklarowanej 2,09 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 2,07 ha;
. dla działki rolnej AT1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,43 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,42 ha;
. dla działki rolnej G1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,34 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,30 ha;
Powierzchnia stwierdzona w oparciu o system informacji geograficznej wynosiła zaś 34,68 ha.
Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach wariantu a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosiła 0,20%. Początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariant: 8.2.1 Międzyplon ozimy, po uwzględnieniu degresywności, wynosiła 14.565,60 zł.
Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów, których procentowa wielkość zmniejszenia kwoty płatności, stanowi 9%. W związku z powyższym należna kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 1.310,90 zł.
W konsekwencji kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła 13.254,70 zł.
W przypadku zaś płatności do wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku wyniosła 21,31 ha. W trakcie kontroli wniosku stwierdzono, że deklarowana przez stronę działka ewidencyjna nr 188 (województwo: l., powiat: c., gmina: R. H., obręb: D.) wchodzi w skład zasobu własności rolnej skarbu państwa. Mając na uwadze, że strona nie złożyła żadnych dokumentów świadczących o posiadaniu tytułu prawnego do tej działki ewidencyjnej nr [...], płatność do działki rolnej TT1 o powierzchni 0,30 ha, położonej na wskazanej działce ewidencyjnej – została odmówiona.
Stwierdzono ponadto powierzchnię zadeklarowaną większą niż powierzchnia podjętego zobowiązania:
. dla działki rolnej AK1a, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,82 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,61 ha;
. dla działki rolnej DJ1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 1,25 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 1,24 ha;
. dla działki rolnej N1, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni deklarowanej 0,48 ha, stwierdzono powierzchnię zobowiązania 0,47 ha;
Powierzchnia stwierdzona w oparciu o system informacji geograficznej wynosiła 20,78 ha. Wyliczona zaś procentowa różnica pomiędzy powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach wariantu a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosiła 1,11%.
Przy analogicznym wyliczeniu jak w pozostałych wariantach, początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, po uwzględnieniu degresywności, wynosiła 8.312,00 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów, przy uwzględnieniu procentowej wielkości zmniejszenia kwoty płatności na poziomie 9%. W związku z powyższym należna kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 748,08 zł.
W konsekwencji kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń wyniosła 7.563,92 zł.
Odnosząc się do treści odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że mając na uwadze ustalony stan faktyczny oraz przepisy prawa wspólnotowego i krajowego, jego obowiązkiem było przyznanie płatności i zastosowanie zmniejszeń i wykluczeń lub pozostałych kar administracyjnych, gdyż jest związany przepisami prawa. Powołane normy prawne nakazują w określonym stanie faktycznym wydanie określonej decyzji, a organ nie może odstąpić od przestrzegania obowiązujących przepisów powołując się na słuszny interes strony. Zastosowanie zasady uwzględniania przy wydaniu decyzji słusznego interesu strony, możliwe jest w sytuacji, kiedy organ rozpatrujący sprawę ma możliwość pewnego luzu decyzyjnego.
Zwrócono uwagę, że wnioskodawca jest zobowiązany do deklarowania w złożonym wniosku działek rolnych zgodnie ze stanem faktycznym. Deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie upraw i rodzaj tych upraw muszą odpowiadać stanowi faktycznemu w danym okresie. Podstawowym zaś zadaniem kontroli administracyjnej wniosku jest weryfikacja powierzchni i gatunków upraw deklarowanych przez wnioskodawców w danym roku gospodarczym. Z tego względu przy ustalaniu powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności uwzględnia się wynik kontroli wniosku dotyczącej roku referencyjnego, którego kontrolowany wniosek dotyczy.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR w Elizówce z dnia [...] lipca 2017 r. skarżący zarzucił:
- I. rażącego naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności:
- a) naruszenie art. 7 k.p.a. – zasady obiektywizmu oraz art. 21 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – poprzez niezałatwienie wniosku po myśli strony, na skutek zinterpretowania wszelkich niejasności i wątpliwości na niekorzyść strony oraz niepodjęcie wszelkich niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego kroków, skutkujące wydaniem błędnej decyzji poprzez bezpodstawne zmniejszenie płatności;
- b) naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., oraz art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...) – polegające na nie wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym przyjęcie błędnych i niezasadnych założeń, że nastąpiło nieuprawnione zgłoszenie do płatności działki rolnej T, w skład której wchodzi działka ewidencyjna nr [...]; działka rolna T jest wykorzystywana i użytkowana rolniczo przez skarżącego, jej stan prawny został uregulowany drogą porozumienia z Agencją Nieruchomości Rolnych, co zostało przez skarżącego telefonicznie wyjaśnione w rozmowie z pracownikiem Biura Powiatowego ARiMR w C.;
- c) naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., oraz art. 21 ust. 2 wskazanej ustawy z dnia 7 marca 2007 r., polegające na nie wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, tj. nieuwzględnienie okoliczności wskazujących na to, że zgłoszenie zdarzenia związanego ze zwierzęciem o numerze [...] miało miejsce w roku 2011, nie może więc być ono podstawą pomniejszenia – niezgodność nie wystąpiła w przeciągu trzech kolejnych poprzednich lat kalendarzowych; należy podkreślić, że w tym przypadku wystąpiło kilkudniowe opóźnienie zgłoszenia spowodowane przyczynami obiektywnymi i nie było wynikiem celowego działania rolnika;
- d) naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., oraz art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. – polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, tj. nie zweryfikowaniu, pomimo dysponowania środkami w postaci kontroli na miejscu, wizytacji w terenie – czy faktycznie działka ewidencyjna nr 188 wchodząca w skład działki rolnej T jest wykorzystywana i użytkowana rolniczo przez skarżącego i jak stan prawny został uregulowany;
- e) naruszenie art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, poprzez pominięcie w uzasadnieniu oceny okoliczności faktycznych mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, w tym w szczególności braku informacji – z jakiego powodu organ II instancji nie uwzględnił kwestii dotyczących wyjaśnień skarżącego w zakresie stanu prawnego działki T oraz kwestii dotyczących zwierząt o numerach identyfikacyjnych: [...]; Nie wyjaśniono z jakiego powodu organ nie uwzględnił okoliczności podnoszonych przez skarżącego w odwołaniu z dnia 26 kwietnia 2017 r., a brak powyższych wyjaśnień w uzasadnieniu decyzji uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa;
- f) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 138 § 2 k.p.a., polegające na bezpodstawnym utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji oraz nie uchyleniu decyzji organu I instancji w całości i nie przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, mimo że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
- II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że skarżony organ prawidłowo zastosował przepisy:
. § 2 ust. 1, § pkt 3, § 4 ust. 1, § 9, § 20 i § 26 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z dnia 15 marca 2013 r.) a w konsekwencji uznanie, że prawidłowe było utrzymanie w mocy decyzji zmniejszającej płatność pomimo spełnienia wszystkich wymogów koniecznych dla otrzymania płatności rolnośrodowiskowej;
. § 12 ust. 6, § 18 ust. 1 pkt 1 i § 38 w zw. z punktem VII załącznika nr 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z dnia 15 marca 2013 r.) a w konsekwencji uznanie, że prawidłowe było utrzymanie w mocy decyzji zmniejszającej płatność, pomimo braku podstaw do dokonania zmniejszenia;
. art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 2.12.2009 r., str. 65), poprzez jego nie zastosowanie, tj. utrzymanie decyzji zmniejszającej płatność pomimo, że skarżący spełnił zobowiązania, ewentualne nieprawidłowości nie wynikają z jego winy;
. art. 39 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r, uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności, poprzez brak jasnego i precyzyjnego wyjaśnienia podstawy prawnej kontrolowanego rozstrzygnięcia w zakresie określenia na 9% wielkości zmniejszenia kwoty płatności;
. art. 78 Konstytucji oraz art. 15 k.p.a., poprzez wydanie informacji o maksymalnym kwalifikowalnym obszarze dla poszczególnych działek w formie, która uniemożliwia stronie odwołanie się od takiej decyzji.
Wskazując na powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR w Elizówce z dnia [...] lipca 2017 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. z dnia [...] marca 2017 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, gdyż nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Przedmiotem kontroli w tej sprawie była decyzja Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lipca 2017 r., utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji w C. z dnia [...] marca 2017 r. w sprawie przyznania skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na 2016 r. w pomniejszonej wysokości ze względu na stwierdzone nieprawidłowości.
Dokonując kontroli zgodności z prawem tej decyzji, w tym przez pryzmat podniesionych w skardze zarzutów, stwierdzić trzeba, że Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, bowiem odpowiada ona zarówno przepisom prawa materialnego, jak też została wydana z zachowaniem reguł proceduralnych.
Szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013r. poz. 361, z późn. zm.), wydanym na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1387, z późn. zm.).
Zgodnie z postanowieniem § 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje rolnikowi, jeżeli:
. został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności,
. łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013,
. realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm., zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym"), obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej,
. spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż – jak wynika z przedstawionych ze skargą akt administracyjnych – we wniosku o płatność rolnośrodowiskową na 2016 rok skarżący zadeklarował realizację następujących pakietów\wariantów\opcji: 1) Wariant: 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania;
- 2) Wariant: 8.2.1 Międzyplon ozimy.;
- 3) Wariant: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy.
Argumenty zawarte w skardze koncentrują się przede wszystkim na zarzutach odnoszących się do braku zbadania przez organy administracji wyczerpująco wszystkich istotnych okoliczności faktycznych związanych z niniejszą sprawą oraz nieprzeprowadzeniu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej.
W ocenie Sądu, nie sposób zarzucić organom w niniejszej sprawie wadliwości poczynionych przez nie ustaleń faktycznych stanowiących podstawę faktyczną zapadłego rozstrzygnięcia. Przede wszystkim, zdaniem Sądu, do zaprezentowanej rekonstrukcji zdarzeń prawidłowo wykorzystano dane pokontrolne zawarte w raporcie Powiatowego Inspektora Weterynarii. W niniejszej sprawie w roku 2015 w gospodarstwie strony stwierdzono naruszenia dotyczące zasad wzajemnej zgodności (dotyczące BW 4.1). Jak bowiem wynika z raportu z czynności kontrolnych przeprowadzonych w siedzibie stada w zakresie wymogów wzajemnej zgodności z dnia 10 listopada 2016 r., w ustaleniach końcowych Powiatowy Inspektorat Weterynarii w C. stwierdził "nieterminowe zgłoszenia sprzedaży bydła z poz. 31-34 zał. IW-SIRZ". W dokumencie raportu z czynności kontrolnych w zakresie wymogów wzajemnej zgodności kontrolujący wskazał liczbę punktów przypisanych stwierdzonym niezgodnościom dla nieprawidłowości BW 4.1 – Zasięg: 5, Dotkliwość: 3, Trwałość: 1 oraz nie uznał stwierdzonej niezgodności za celową.
Zgodnie z treścią art. 38 ust. 11 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 278), w przypadku gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia, na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych powiatowemu lekarzowi weterynarii, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia co do ustaleń zawartych w raporcie osobie, która wykonywała czynności kontrolne. Powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając zgłoszone zastrzeżenia, uzupełnia ustalenia zawarte w raporcie. W przypadku nieuwzględnienia zgłoszonych zastrzeżeń powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, przekazuje zgłoszone zastrzeżenia, wraz ze swoim stanowiskiem do tych zastrzeżeń i raportem, do właściwego kierownika biura powiatowego Agencji (art. 38 ust. 12 powołanej ustawy).
Poza sporem w niniejszej sprawie pozostawała zaś okoliczność, że skarżący był obecny przy kontroli na miejscu i osobiście odebrał raport z czynności kontrolnych. Potwierdza to podpis skarżącego złożony przez niego na stronach raportu. Otrzymał również kopię raportu, nie zgłaszając żadnych zastrzeżeń, czy też uwag do zawartych w nim przez kontrolujących informacji. Dopiero na etapie odwołania skarżący podniósł, że zwierzęta o numerach identyfikacyjnych: [...], znajdowały się w bazie IRZ, były do niej zgłoszone, a utraciły jedynie kolczyki. Powyższej okoliczności rolnik nie wyjaśnił jednak na miejscu, w toku kontroli. Jednocześnie w toku postępowania nie przedstawił na powyższą okoliczność żadnych dowodów.
W ocenie Sądu, protokół (raport) z czynności kontrolnych ma moc prawną dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 k.p.a., gdyż został sporządzony przez uprawniony do tego organ i w przepisanej formie, w zakresie poruczonych mu z mocy prawa zadań wskazanych w zakresie działania tego organu. Sporządzony raport, jako dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone (art. 76 § 1 k.p.a.). Kodeks postępowania administracyjnego przyjmuje domniemanie zgodności z prawdą tego, co zostało w dokumencie stwierdzone, poświadczone i zaświadczone przez upoważniony podmiot, który dokument wystawił.
Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że strona nie przedstawiła w toku postępowania dowodów, które mogłyby doprowadzić do ewentualnej zmiany ustaleń faktycznych w sprawie. Twierdzenia skarżącego stanowią jedynie polemikę z niewadliwymi w świetle zebranych dowodów ustaleniami faktycznymi organu możliwymi do dokonania w tej sprawie na ich podstawie. Wobec zaś braku innych dowodów, za prawidłowe należało uznać ustalenia wynikające z raportu w zakresie wymogów wzajemnej zgodności z dnia 10 listopada 2016 r. Kontrola ta stanowiła bowiem weryfikację przestrzegania wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności.
Nie sposób także zakwestionować prawidłowości rozstrzygnięcia organów w zakresie wykluczenia z płatności na rok 2016 działki ewidencyjnej nr 188 oznaczonej jako działka T (województwo: l., powiat: c., gmina: R. H., obręb D.) o powierzchni 0,30 ha.
Zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 349, z późn. zm.), warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gospodarstwa rolnego lub gruntu i pomoc jest przyznawana do powierzchni gruntu, a taka pomoc do gruntu wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przysługuje podmiotowi, który ma do tego gruntu tytuł prawny.
W myśl § 3a pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie warunków oraz trybu udostępniania danych przechowywanych w rejestrach i ewidencjach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów (Dz. U. Nr 10, poz. 90, z późn. zm.), Agencja Nieruchomości Rolnych, w terminie do dnia 30 czerwca danego roku, udostępnia z urzędu Agencji, według stanu na dzień 31 maja danego roku, dane dotyczące gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, zawarte w rejestrach lub ewidencjach prowadzonych przez Agencję Nieruchomości Rolnych.
Z danych przekazanych przez Agencję Nieruchomości Rolnych wynika, że działka ewidencyjna nr 188, wchodzi w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Jednocześnie do Biura Powiatowego ARiMR w C. nie wpłynął od skarżącego rolnika dokument potwierdzający posiadanie tytułu prawnego do tejże działki ewidencyjnej zadeklarowanej we wniosku o przyznanie płatności. Wyjaśnienia w tym zakresie skarżący ograniczył jedynie do informacji, że działka ta "jest wykorzystywana i użytkowana rolniczo przez niego, a jej stan prawny został uregulowany drogą porozumienia z Agencją Nieruchomości Rolnych, co zostało przez skarżącego telefonicznie wyjaśnione w rozmowie z pracownikiem Biura Powiatowego ARiMR w C.". Takie wyjaśnienie skarżącego nie dokumentowało stanu prawnego wskazanej działki i nie mogło prowadzić do odmiennych ustaleń faktycznych.
Również sam skarżący nie wskazał w skardze dowodów, które mając istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy zostałyby pominięte przez organy przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sprawie, co czyni stawiane w tym zakresie zarzuty oczywiście bezzasadnymi.
W konsekwencji zasadnie organy odmówiły przyznania płatności do powyższej działki rolnej w zakresie płatność do wariantu Wariant: 1.1 –Zrównoważony sposób gospodarowania oraz Wariantu 8.3.1 – Międzyplon ścierniskowy.
We wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na rok 2016 w wariancie 1.1 – Zrównoważony sposób gospodarowania, zgłoszona została powierzchnia 69,17 ha. W trakcie prowadzonego postępowania ustalono, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach powyższego wariantu była mniejsza i wynosiła 68,87 ha (po wykluczeniu z płatności działki ewidencyjnej nr 188 o pow. 0,30 ha). Powierzchnia zaś stwierdzona ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. L 347 z 20.12.2013 r., s. 549) oraz § 18 ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, wynosiła 67,52 ha, a zatem łączna powierzchnia obszaru wykluczonego z płatności wynosiła 1,35 ha.
Początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania, po uwzględnieniu degresywności, o której mowa w § 20 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego wynosiła 24.307,20 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów. W gospodarstwie rolnika stwierdzono naruszenia dotyczące zasad wzajemnej zgodności (dotyczące BW 4.1). Zatem kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła ostatecznie 22.119,55 zł.
W zakresie płatność do Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy, w trakcie prowadzonego postępowania organ prawidłowo ustalił, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach wynosiła 34,75 ha. Powierzchnia ta uwzględnia także powierzchnię ze złożonej w dopuszczalnym terminie zmiany do wniosku o przyznanie płatności na rok 2016. Natomiast powierzchnia stwierdzona wyniosła 34,68 ha, gdyż podczas kontroli administracyjnej niniejszej sprawy stwierdzono, że w ramach Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy, zadeklarowano powierzchnię większą niż powierzchnia podjętego zobowiązania. Łączna powierzchnia obszaru wykluczonego z płatności wyniosła w tym zakresie 0,07 ha.
Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosiła 0,20%. Zgodnie z art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 640/2014, w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną oraz gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi nie więcej niż 3% lub 2 ha, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej.
Początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej w ramach omawianego wariantu, po uwzględnieniu degresywności, wynosiła 14.565,60 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów, co ustalono w oparciu o kontrolę przeprowadzoną w gospodarstwie strony.
Na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości kary administracyjnej w zależności od liczby punktów przypisanych zatwierdzonym niezgodnościom (Dz. U. z 2015 r. poz. 743, z późn. zm.) i art. 39 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, określono procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności na poziomie 9%. W związku z tym należna kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 1.310,90 zł. Kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła 13.254,70 zł.
W odniesieniu zaś do płatności objętej Wariantem: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, organ zasadnie wykluczył z płatności działkę ewidencyjną nr [...] wchodzącą w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Jednocześnie wskazano, że w roku 2015 w gospodarstwie rolnika stwierdzono naruszenia dotyczące zasad wzajemnej zgodności dotyczące BW 4.1.
Na podstawie powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. określono procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności na 9%. W związku z tym należna kwota płatności została pomniejszona o 1.310,90 zł. Kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 8.2.1 Międzyplon ozimy, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła w konsekwencji 13.254,70 zł.
W trakcie prowadzonego postępowania ustalono również, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, wynosiła 21,01 ha. Powierzchnia ta uwzględnia także powierzchnię ze złożonej w dopuszczalnym terminie zmiany do wniosku o przyznanie płatności na rok 2016. Powierzchnia stwierdzona w ramach Wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, wynosiła 20,78 ha. Ustalono więc, że zadeklarowano powierzchnię większą niż powierzchnia podjętego zobowiązania. Łączna powierzchnia obszaru wykluczonego z płatności wynosiła 0,23 ha. Wyliczona zaś procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach tego wariantu a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wyniosła 1,11%. Mając na uwadze art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 640/2014 oraz wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu, powierzchnia zakwalifikowana do przyznania wyniosła 20,78 ha.
Początkowa kwota płatności rolnośrodowiskowej w ramach Wariantu: 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy, po uwzględnieniu degresywności, wynosiła 8.312,00 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na nieprzestrzeganie norm oraz wymogów stwierdzonych w toku kontroli na miejscu w dniu 10 listopada 2016 r. w gospodarstwie rolnika.
Na podstawie powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 maja 2015 r. i art. 39 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, określono procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności na poziomie 9%. Dlatego należna kwota płatności została pomniejszona o kwotę w wysokości 748,08 zł. Kwota przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w ramach tego wariantu, po uwzględnieniu wszystkich zmniejszeń, wyniosła 7.563,92 zł.
Okoliczności wyżej wskazane zostały należycie przez organy ustalone i uwzględnione przy ustalaniu wysokości należnych płatności w poszczególnych wariantach. W tym zakresie nie doszło do naruszenia przez organy orzekające obowiązującego prawa. Wymaga zaś zwrócenia uwagi, że wystąpienie z wnioskiem o przyznanie płatności nie jest obowiązkiem, lecz uprawnieniem rolnika i to beneficjent tych środków winien dołożyć należytej staranności, aby ubiegając się o pomocowe środki publiczne spełnić określone przepisami prawa przesłanki warunkujące ich przyznawanie w określonej wysokości. Trzeba też podkreślić, że skarżący składając wniosek złożył na nim podpis, co jest równoznaczne z podjęciem odpowiedzialności za jego wypełnienie oraz jego treść. Jednocześnie we wniosku oświadczył (sekcja IX. Oświadczenia i Zobowiązania), że znane są mu zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności.
Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów dot. naruszenia prawa procesowego należy wskazać, że stan faktyczny sprawy został w tej sprawie ustalony prawidłowo. Wbrew zarzutom skargi organy obu instancji prawidłowo oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy w kontekście treści złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie płatności na rok 2016, a także trafnie ustaliły brak dodatkowych oświadczeń, które wpływałyby na ewentualną wysokość należnych płatności.
W sprawach płatności organ ma obowiązek przeprowadzić postępowanie z zachowaniem wymogów określonych w art. 3 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 278, dalej jako "ustawa o płatnościach" lub "ustawa").
Przepis ten w ust. 1 określa, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
Według zaś art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach, w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności;
- 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;
- 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;
- 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Natomiast stosowanie do art. 3 ust. 3 ustawy, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Z treści powołanych przepisów wynika, że organ działa na podstawie k.p.a., z zastrzeżeniem pewnych odmienności, do których należy m.in. brak związania treścią art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Stąd też zawarty w skardze zarzut dotyczący ich naruszenia nie był zasadny. Obowiązkiem organu było natomiast rozpatrzenie całego materiału dowodowego, co w ocenie Sądu w sprawie tej nastąpiło. Organy orzekające, w tym również organ odwoławczy, odniosły się do wszystkich dokumentów i dowodów zgromadzonych w sprawie oraz dokonały należytej oceny ich znaczenia dla podjętego w sprawie rozstrzygnięcia.
Nie były usprawiedliwione również zarzuty skargi w zakresie naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego, których sposób sformułowania oparty został na błędach proceduralnych, które miały prowadzić do wadliwych ustaleń faktycznych.
Niezależnie zaś od podniesionych w skardze zarzutów, Sąd realizując obowiązek kompleksowej oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie dostrzegł innego rodzaju uchybień, które mogłyby skutkować koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
Z przytoczonych względów uznać należało, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, przez co skarga na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), podlega oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł w sentencji wyroku.