Uzasadnienie
Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 16 kwietnia 2014 r. złożonym na urzędowym formularzu skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżący wezwany do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń, w piśmie z dnia 16 maja 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) oświadczył, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w niniejszej sprawie. Jednocześnie skarżący uiścił wpis sądowy od skargi.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie skarżący cofnął złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W ocenie referendarza w sprawie nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 60 p.p.s.a. do uznania cofnięcia wniosku za niedopuszczalne. Wobec skutecznego cofnięcia przez skarżącego w piśmie z dnia 16 maja 2014 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy, postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 64 § 3 i art. 258 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.