Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 11 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Lu 373/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia NSA Jerzy Marcinowski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 11 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi R. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie zarobkowego przewozu osób taksówką

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie zarobkowego przewozu osób taksówką.

Wbrew pouczeniu zawartemu w decyzji, skarżący wniósł skargę za pośrednictwem organu I instancji a więc Prezydenta Miasta (przesyłając pismo do Urzędu Miasta). Skarga wpłynęła do tego organu w dniu 12 maja 2008 r. (została złożona w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, co nastąpiło w dniu 15 kwietnia 2008 r.) Organ ten zaś przesłał skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego po upływie przeszło roku (data wpływu skargi do Kolegium to 21 lipca 2009 r.).

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Bezsporne jest, że skarżący uchybił 30 – dniowemu terminowi do wniesienia skargi, przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), o którego istnieniu był pouczony. W zakreślonym terminie skarżący musi skierować skargę do sądu za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 54 § 1 ppsa), a więc w tym przypadku za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Skoro strona wbrew wyraźnemu pouczeniu skierowała skargę do sądu za pośrednictwem niewłaściwego organu, to za datę nadania skargi należało przyjąć datę przekazania skargi właściwemu organowi (podobnie – postanowienie z dnia 31 marca 2008 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach I SA/Gl 155/08).

Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 ppsa (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2008 r., II FSK 1724/060).

W sprawie wniesienia skargi do sądu nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 65 § 1 i 2, zgodnie z którymi - jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, a podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

Przekazanie skargi przez organ, do którego omyłkowo skierowano skargę, organowi właściwemu po upływie 30 dniowego terminu do złożenia skargi, biegnącemu wobec skarżącego, powoduje, że skarga jest spóźniona.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy należało orzec jak w postanowieniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.