Uzasadnienie
Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniono tym, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z pozostającymi na jej utrzymaniu pełnoletnimi dziećmi, uczącą się córką, która pozostaje pod stałą opieką lekarską i synem, który jest osobą bezrobotną, niemającą prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych, poszukującą obecnie pracy. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się jej wynagrodzenie za umowę o pracę w kwocie [...] Euro brutto – [...] Euro netto i pomoc socjalna w kwocie [...] Euro. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] Euro netto – [...] Euro brutto. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego, nieobejmujące kosztów wyżywienia, strona skarżąca określiła na kwotę [...] Euro. Strona skarżąca podkreśliła, że jej dochód nie wystarcza na życie a jedynie na "wegetację".
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osobom posiadającym dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Z ostatnią z tych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Po poniesieniu przez stronę skarżącą kosztów utrzymania koniecznego, nie obejmujących kosztów wyżywienia, na wyżywienie trzyosobowej rodziny pozostaje kwota [...] Euro. W ocenie referendarz sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z wyżywieniem trzyosobowej rodziny. Zatem przyjąć należy, że strona skarżąca jest osobą, której dochody nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Tym samym nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.