Uzasadnienie
A. J. i A. J. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody L. z dnia [...] 2014 r. w przedmiocie wymeldowania A.J. z pobytu stałego w lokalu położonym przy ulicy N. [...] w L. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia [...] 2013 r. Zarząd Nieruchomości Komunalnych w L. wystąpił do Prezydenta Miasta L. o wymeldowanie A. J. z lokalu przy ulicy N. [....] w L. Prezydent Miasta L. decyzją z dnia [...] 2014 r. orzekł o wymeldowaniu A. J. z pobytu stałego w lokalu położonym przy ulicy N. [...] w L., zaś Wojewoda L. decyzją z dnia [...] 2014 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji wynika, że decyzję organu pierwszej instancji otrzymał A. J. Z kolei decyzję organu odwoławczego otrzymali A. J. oraz Zarząd Nieruchomości Komunalnych w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga A.J. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej powoływanej jako "P.p.s.a".), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Brak legitymacji skargowej skutkuje z kolei niedopuszczalnością wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne.
Zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 139. poz. 993 z późn. zm.). W myśl tego przepisu organ gminy wydaje na wniosek właściciela lub innego podmiotu dysponującego tytułem prawnym do lokalu lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.
Jak wskazano na wstępie, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie została złożona nie tylko przez wymeldowanego utrzymaną w mocy decyzją A. J., ale także przez A. J.. O tym, że oprócz A. J. skargę złożyła również A. J., świadczy wymienienie w nagłówku skargi obydwu osób oraz podpisanie skargi przez te osoby.
Odmiennie niż A. J. (wymeldowany) i Zarząd Nieruchomości Komunalnych w L. (wnioskodawca), A. J. nie brała udziału jako strona w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji, skierowanej tylko do A. J. W szczególności, osoba ta nie jest właścicielem lub osobą dysponującą innym nieobligacyjnym tytułem prawnym do lokalu. A.J. nie byłą adresatką decyzji wydanych w obu instancjach i nie była stroną postępowania, w którym wydana została decyzja o wymeldowaniu A.J. Nie ma ona interesu prawnego, którego posiadanie jest przesłanką legitymacji skargowej podmiotu wnoszącego skargę do sądu. W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do przejawia się w tym, że podmiot działa bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub o zwolnienie z nałożonego obowiązku.
Podsumowując należy stwierdzić, że A. J. nie ma interesu prawnego pozwalającego jej złożyć skargę w badanej sprawie, co sprawia, że wniesienie skargi przez nią jest niedopuszczalne.
Biorąc pod uwagę opisaną okoliczność, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargi wymienionych wyżej osób na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.