Uzasadnienie
Strona skarżąca w złożonej skardze wniosła jednocześnie o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Wniosek powyższy potraktowano jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w związku z czym wezwano skarżącą do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy. Skarżąca w terminie złożyła wypełniony urzędowy formularz wniosku zakreślając w nim, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Ponadto skarżąca na wezwanie referendarza sądowego nadesłała żądane dokumenty źródłowe i dodatkowe oświadczenie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Stwierdzić należy, że żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie przez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie.
Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z trojgiem niepełnoletnich dzieci, które samotnie wychowuje. Skarżąca podniosła, że dzieci mają problemy zdrowotne, w związku z czym ponosi znaczne wydatki na leki. Strona wraz z dziećmi zamieszkuje w domu, który wcześniej należał do jej rodziców (wg. oświadczenia skarżąca ma [...], a postępowanie spadkowe nie zostało jeszcze przeprowadzone). Strona nie posiada żadnych zasobów pieniężnych jak również przedmiotów wartościowych. Na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł składa się wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości [...] zł netto ([...] zł brutto – wg. zaświadczenia zakładu pracy z 8 marca 2010r.) oraz alimenty na dzieci w kwocie [...] zł (wg. oświadczenia skarżącej z 9 marca 2010r.).
Natomiast jako stałe miesięczne konieczne wydatki strona wykazała: ogrzewanie – [...] zł; energia elektryczna – [...] zł; gaz – [...] zł; koszty leczenia – [...] zł; j. angielski córki – [...] zł; zajęcia sportowe córki – [...] zł; dojazdy skarżącej do pracy – [...] zł; wyżywienie dzieci – [...] zł; opłata internatu córki (zakwaterowanie i posiłki – [...] zł /zaświadczenie kierownika internatu z 22 stycznia 2010r./). Łączna kwota wykazanych wydatków wynosi [...] zł. Pozostała część dochodu jest przeznaczana na konieczne wydatki związane z dojazdami dzieci do szkoły, zakupem podręczników i pomocy szkolnych, opłatą internetu, jak również koszty szkolnych wycieczek i wyjazdów wakacyjnych.
Należy mieć również na uwadze, że skarżąca w kosztach utrzymania koniecznego nie wymieniła wydatków związanych z własnym wyżywieniem, które niewątpliwie również ponosi (wskazała jedynie koszty wyżywienia dzieci). W tym stanie rzeczy uznać należy, że uzyskiwany przez stronę miesięczny dochód w całości jest przeznaczany na konieczne koszty związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego i leczeniem.
Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, sytuację materialną strony skarżącej (niewysoki dochód rodziny, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków na sfinansowanie kosztów postępowania, fakt iż strona jest osobą samotnie wychowującą troje niepełnoletnich dzieci, które mają problemy zdrowotne) uznać należy, że strona nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy. Spełniona zatem została przesłanka przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie, bowiem strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.