Uzasadnienie
Skarżąca Spółka we wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym jednocześnie ze skargą wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
W uzasadnieniu tego postanowienia podniesiono między innymi, że Spółka posiada wystarczające zasoby finansowe i dysponuje znacznym majątkiem w postaci środków trwałych.
Spółka wniosła sprzeciw zarzucając, że nie poczyniono prawidłowych ustaleń odnośnie możliwości płatniczych oraz zbagatelizowano wysokość krótkoterminowych zobowiązań strony.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego sąd wydaje postanowienie, w którym postanowienie referendarza zmienia lub utrzymuje w mocy.
Stosownie do art. 246 § 2 p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Przedstawiona przez skarżącą Spółkę jej sytuacja majątkowa i finansowa nie stanowi podstawy do uznania, że zostały spełnione przesłanki uprawniające stronę do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata). Podkreślić należy, że Spółka posiada znaczny majątek i prowadzi rentowną działalność gospodarczą (strona wykazuje zysk w swoim oświadczeniu). Fakt, że strona ma zobowiązania (określane mianem krótkoterminowych) nie może w tych okolicznościach świadczyć o braku środków na uiszczenie kosztów sądowych i zapłacenie wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika zwłaszcza, że strona nie podaje wysokości należności od kontrahentów. Spółka nie wykazuje też, że utraciła płynność finansową (zdolność do bieżącego regulowania zobowiązań).
Nie ma zatem podstaw do uznania, że Spółka nie posiada środków finansowych na opłacenie kosztów sądowych, jak również kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, jako rozstrzygnięcie prawidłowe.