Uzasadnienie
Skarżąca wniosła skargę na akt z dnia [...] czerwca 2011 r. nazwany decyzją, wydany przez spółkę T. Polska SA z siedzibą w W. znak [...] w przedmiocie orzeczenia statusu rencisty u byłego pracodawcy oraz przyznania prawa do ulg i zniżek na usługi telekomunikacyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy z następujących przyczyn:
Siedziby oraz obszar właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., Nr 72, poz. 652 z późn. zm.). Zgodnie z treścią przepisu § 1 pkt 6 wskazanego rozporządzenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie jest właściwy dla obszaru województwa lubelskiego.
Siedzibą T. P. SA jest miasto stołeczne Warszawa.
Od podstawowej reguły, zgodnie z którą siedziba organu, którego działalność jest przedmiotem skargi, determinuje właściwość miejscową sądu administracyjnego, istnieją wyjątki, które jednak nie mają w niniejszej sprawie zastosowania.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że sądem właściwym miejscowo w niniejszej sprawie, w świetle art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Jedynie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie może zatem dokonać oceny dopuszczalności wniesienia skargi w tej sprawie, w związku z zarzutem podniesionym przez pełnomocnika T. P. SA.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.