Uzasadnienie
Skarżący w dniu 31 grudnia 2008 r. złożył do Komendanta Miejskiego Policji wniosek o wypłacenie należnego równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2008.
W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, Komendant pismem z dnia [...] stycznia 2009 r., stwierdził iż obowiązujące aktualnie przepisy: - art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin; - art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 2990 r. o Policji; - rozporządzenia MSWiA z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenia w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, nie stanowią podstawy do przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego.
Komendant Wojewódzki Policji pismem z dnia [...] marca 2009 r. – po rozpoznaniu odwołania E. M., poinformował iż w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do wydania decyzji administracyjnej, Wyjaśnił także, że od dnia 1 stycznia 2006 r. emerytom i rencistom Policji nie przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.
E. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższe pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie, stwierdzając iż w przedmiotowej sprawie nie została wydana decyzja administracyjna z uwagi na brak podstaw prawnych do jej wydania. Wyjaśnił, iż skarżący od dnia 31 maja 1998 r. jest emerytem Policji. Wskazał również, że odpowiedzi kierowane do skarżącego były pismami informującymi o braku podstaw do wypłacenia równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, które należy traktować jako czynność materialno-techniczną, nie stanowiącą rozstrzygnięcia merytorycznego, na którą skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4 a.
Ponadto, zgodnie z § 3 wskazanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Mając na uwadze treść art. 3 ppsa, stwierdzić należy, iż zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany bardzo szeroko, obejmuje pomijając pewne nieliczne wyjątki, całokształt działalności administracji publicznej.
W przedmiotowej sprawie istotne znaczenie dla dopuszczalności skargi E. M. ma stwierdzenie, czy pismo będące przedmiotem skargi mieści się w katalogu spraw wskazanych w cytowanym przepisie.
Dokonując analizy treści wniosku z dnia 31 grudnia 2008 r., który stał się podstawą wydania zaskarżonego pisma, stwierdzić należy iż E. M. we wskazanym wniosku jednoznacznie wnosi o wypłacenie równoważnika pieniężnego za lata 2006 – 2008. Zatem jego żądanie dotyczy tylko i wyłącznie czynności wypłaty świadczenia, a nie kwestii przyznania prawa do równoważnika pieniężnego.
Wypłata równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, który przysługuje w oparciu o przepisy regulujące status prawny policjantów, ma charakter czynności faktycznej i nie jest związana z wydaniem żadnego aktu, który mógłby być przedmiotem kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny. Czynność wypłaty świadczenia z tytułu równoważnika za remont lokalu nie ma charakteru czynności materialno-technicznej, jest jedynie faktyczną realizacją uprawnienia do tego świadczenia. Wypłata świadczenia nie może być zatem traktowana jako czynność z zakresu administracji publicznej, dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zatem zaskarżone pismo nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa
Sąd orzekł jak w sentencji.