Uzasadnienie
Skarżąca spółka "H. Transport Spółka S. W., A. W." z siedzibą w U. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na wysokość kary oraz trudną sytuację na rynku przewozów transportowych. Skarżąca wskazała, że uzasadnieniem wniosku są twierdzenia zawarte w piśmie z dnia [...] października 2010 r.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił sąd, że decyzja została przez skarżącą w całości wykonana.
Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawy wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2010 r. (I OZ 681/10), przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. W konsekwencji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że zastosowanie ochrony przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma zastosowanie tylko i wyłącznie w stosunku do decyzji, które nadają się do wykonania. W sytuacji zatem, gdy decyzja została już wykonana, bezprzedmiotowym byłoby wydawanie postanowienia o wstrzymaniu jej wykonania.
Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została już wykonana, a zatem nieuzasadnione jest wstrzymywanie jej wykonania przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Należy ponadto podkreślić, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został uzasadniony. Skarżąca spółka odwołuje się do uzasadnienia wniosku zawartego w bliżej nieokreślonym piśmie z dnia [...] października 2010 r. W aktach sprawy nie ma jednak takiego pisma.
Nie budzi wątpliwości wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r. I GZ 316/10).
Nie można uwzględnić wniosku, który nie zawiera żadnego uzasadnienia i nie pozwala na ocenę, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wniosek skarżącej nie został uzasadniony i w żaden sposób uprawdopodobniony. Wysokość kary oraz trudności na rynku przewozów transportowych, na które powołuje się skarżąca nie stanowią przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.