Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę L. (dalej jako "strona skarżąca") decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] kwietnia 2026 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym.
Odpis postanowienia doręczono stronie skarżącej w dniu 31 sierpnia 2026 r.
W dniu 10 września 2026 r. (data wpływu pisma do sądu) strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarga kasacyjna została własnoręcznie podpisana przez Dyrektora Generalnego D. F..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Zgodnie z art. 175 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i § 3 art. 175 p.p.s.a. Zdefiniowany w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę nieposiadającą wskazanych wyżej kwalifikacji stanowi nieusuwalny brak skargi kasacyjnej przesądzający o jej niedopuszczalności.
Z akt sprawy wynika, że strona została stosownie pouczona zarówno o trybie złożenia skargi kasacyjnej oraz o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Podkreślić należy, że ustawowy wymóg dopuszczalności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie przez profesjonalnych pełnomocników procesowych związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi skargi kasacyjnej. Istotą przymusu adwokacko-radcowskiego jest zatem konieczność sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego – dlatego, że powierzenie czynności sporządzenia skargi kasacyjnej wykwalifikowanym prawnikom z zasady zapewnić winien jej odpowiedni poziom merytoryczny i formalny, który umożliwia sądowi kasacyjnemu należyte dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Powyższy wymóg ma charakter materialnoprawny i z tej przyczyny nie podlega sanowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2004 r., sygn. akt FSK 371/04, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej i podpisanej osobiście w imieniu strony skarżącej przez dyrektora generalnego jako osobę fizyczną, który nie jest profesjonalnym prawnikiem i nie posiada cech określonych w art. 175 § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalne i uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, konsekwencją czego była konieczność odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej.
Stosownie do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Strona skarżąca złożyła samodzielnie sporządzoną i podpisaną skargę kasacyjną. Tym samym skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który czyni ją niedopuszczalną.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.